Rury żeliwne do ścieków

Rury z tworzyw sztucznych, ze względu na swoją taniość i inne zalety, prawie całkowicie wyparły odpowiedniki z żeliwa w systemach kanalizacyjnych. Jednak ze względu na indywidualne cechy techniczne, żeliwna rura jest nadal poszukiwana w systemie kanalizacyjnym. Można je znaleźć nie tylko w starych systemach, ale także w nowych.

Oczywiście rury wykonane z żeliwa nie mogą być nazwane idealnym materiałem do układania rurociągów, ale mimo to są to dość niezawodne produkty z kilkoma zaletami. Chociaż żeliwo jest materiałem kruchym, może się zepsuć pod wpływem uderzeń mechanicznych: uderzenia lub upadku, ale dzięki starannej instalacji wytrzyma ponad dziesięć lat.

Charakterystyka techniczna żeliwnych rur

Najczęściej żeliwne rury są wykorzystywane do ścieków w wysokich budynkach i obiektach przemysłowych. Ścieki w prywatnym domu są mniej podatne na duże obciążenia, więc rzadko są tam wykorzystywane.

Stosowane są głównie w budownictwie kanałów zewnętrznych, to znaczy tam, gdzie rurociąg przechodzi poza dom i podlega dużym obciążeniom. Rury żeliwne wytrzymują nacisk dociskających je gruntów.

Wideo: naprawa rur. przecina.. ŻELAZO PRZERWA bez demontażu

Charakterystyka wydajności rurek żeliwnych:

  • wysoka wytrzymałość i odporność na zużycie - według statystyk mają najmniejszy procent wypadków w rurociągach;
  • odporny na wstrząsy wodne - wytrzymuje obciążenia do 550 N / mm²;
  • dobra izolacja akustyczna;
  • ułożone na głębokości 10 m;
  • utrzymywać niskie temperatury - do minus 60 ° С;
  • może być ułożony "łuk" bez użycia elementów łączących;
  • żywotność 80 lat.

Okres gwarancji na żeliwną rurę wynosi 80 lat, przy dobrej instalacji i prawidłowym działaniu, okres ten wzrasta do 100 lat i więcej.

Rodzaje i klasyfikacja rur żeliwnych

W zależności od zastosowania, rury żeliwne dzieli się na:

  1. głowica ciśnieniowa - VSHCHG (żeliwo o dużej wytrzymałości z grafitem sferoidalnym);
  2. free-flow - Cheka (żeliwny kanał ściekowy);
  3. bez gniazda - SML;
  4. gniazda ciśnieniowe - CHNR (żeliwne gniazda ciśnieniowe).

Rozważ te typy bardziej szczegółowo.

Głowica ciśnieniowa

Główny zakres rur ciśnieniowych z żeliwa - produkcja przemysłowa. Dzięki dodaniu sferycznego grafitu do żeliwa staje się plastyczny i lepki. Co pozwala na zastąpienie produktów z prostego żeliwa i odlewu lub stali kutej. Rury ciśnieniowe z powodzeniem konkurują z rurami stalowymi, ze względu na ich wysoką odporność na korozję i żywotność, która jest od 3 do 8 razy dłuższa.

Mogą być stosowane w agresywnych środowiskach iw niskich temperaturach, mają wysoką trwałość, a zatem są używane do instalacji ściekowych na dużych głębokościach i pod autostradami. Produkowane są zarówno z połączeniem gniazdowym, jak iz użyciem gumowych mankietów uszczelniających.

Swobodny przepływ

Rura żeliwna tego typu nie jest tak wytrzymała jak poprzednia. Do ich produkcji wykorzystywany jest grafit lamelowy. Dlatego bezciśnieniowe rury z żeliwa są stosowane tylko w systemach bez dużych obciążeń, na przykład podczas układania ścieków domowych. Zaletą tych produktów jest możliwość łączenia z rurami z tworzyw sztucznych (w tym celu stosowane są adaptery gumowe) i ponownego użycia (z ostrożnym demontażem).

Bez gniazdek

Do produkcji produktów bezkluczowych stosuje się żeliwo z dodatkiem dużej ilości grafitu. Wewnątrz są powlekane specjalnymi związkami opartymi na żywicy epoksydowej, co pozwala zmniejszyć tworzenie się warstw. Również ta powłoka chroni rurę przed korozją, co umożliwia jej stosowanie w agresywnych środowiskach.

Zaletą rur SML jest: nie ma potrzeby stosowania dodatkowej izolacji przeciwpożarowej i akustycznej, wysokiej wytrzymałości i odporności na wysokie temperatury. Ponieważ nie mają gniazda, są połączone za pomocą specjalnych zacisków. Główny zakres urządzeń drenażowych.

Kołnierz

Przez wiele lat użytkowania żeliwna rura z dzwonem nie straciła na znaczeniu i nadal jest materiałem popytowym. Uwzględnia się ich przewagę - trwałość w porównaniu z produktami metalowymi, które bardzo szybko rdzewieją.

Wadą jest kruchość, co sprawia, że ​​proces instalacji jest trochę trudniejszy. Aby zabezpieczyć się przed korozją, powierzchnie wewnętrzna i zewnętrzna pokryte są związkami bitumicznymi.

Rozmiar i cena rur żeliwnych

Główne rozmiary żeliwnych rur są oznaczone:

  • średnica wewnętrzna - krzyż warunkowy, do użytku domowego jest głównie używany w rozmiarach 50, 100 i 150 mm.
  • długość budynku - rozmiar rury bez uwzględnienia gniazda, może wynosić od 750 do 2200 mm.

Poniższa tabela pokazuje główne wymiary rury żeliwnej, ich wagę i średnią cenę:

Rury kanalizacyjne żeliwne: rodzaje i metody instalacji

Żeliwny system kanalizacyjny jest znany większości ludzi, głównie z powodu brzydkiego wyglądu pionów, które znajdują się w urządzeniach sanitarnych domów zbudowanych w radzieckim stylu. Ale ta konstrukcja ma długą żywotność.

Specyfikacje techniczne

Ścieki żeliwne to system rur z żeliwa. Może to być zarówno sieć zewnętrzna, jak i wewnętrzna. W niektórych przypadkach rury wykonane z żeliwa mają zdolność tworzenia oddzielnej części konstrukcji kanalizacyjnej (pionowej). Ścieki żeliwne wykonane są z materiałów budowlanych o wysokim współczynniku grafitu.

Produkcja rur wykonana jest z żeliwa szarego za pomocą odlewu dośrodkowego, co oznacza, że ​​materiał ten nie wytrzymuje wstrząsów. Rury z żeliwa szarego mają przedłużenie, którego wartość zależy od średnicy urządzenia. Pomiędzy zewnętrzną stroną rury a gniazdem znajduje się szczelina, której rozmiar może wynosić 6 mm dla rur 50 i 100 mm i 7 mm dla rur o średnicy 150 mm. Kształtowane obszary służą do łączenia specjalnych elementów.

Rury żeliwne można wytwarzać według różnych parametrów. W dokumentach regulacyjnych znajdują się tabele o średnicy rur z żeliwa.

Aby chronić materiał przed rdzą, produkt pokryty jest bitumem po obu stronach. Ta obróbka powoduje, że ściany produktu stają się gładkie, co spowalnia proces tworzenia się przyrostów wewnątrz struktury, a także przyczynia się do poprawy drożności.

Rury wykonane z żeliwa, choć gorsze od wyrobów z tworzyw sztucznych, nie tracą swojej pozycji ze względu na ich właściwości techniczne.

Mocne i słabe strony

Główne cechy eksploatacyjne rur są określone przez charakterystykę materiału budowlanego, z którego wykonana jest konstrukcja.

  • Siła Istnieje ogromna liczba obciążeń, które mogą wywierać presję na rurociąg. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę ciśnienie wytworzone w układzie z cieczy, pary, gazów, a także od wewnątrz - ze względu na glebę, różne konstrukcje. Rury żeliwne różnią się od swoich analogów tym, że są w stanie wytrzymać wysokie ciśnienie, dlatego są używane do instalowania centralnych autostrad, które są układane na dużych głębokościach.
  • Odporność na korozję. Rury są odporne na rdzę nie tylko z wody, ale również ze ścieków domowych. Produkty z żeliwa są mniej podatne na chemikalia. Ze względu na te właściwości rury są często używane w przemyśle.
  • Długa żywotność. Wysoka wytrzymałość i odporność na korozję sprawiają, że ten rodzaj rurociągu może trwać kilka dekad. Jest to jednak warunkowe, jeśli nie ma wpływu na obciążenie punktowe.
  • Zachowanie cech przez długi czas. Produkt z tworzywa sztucznego dalej traci swoją twardość i jest modyfikowany, a żeliwna zmiana w produkcji pozostaje niezmieniona przez długi okres eksploatacji.
  • Odporność na zużycie. Podczas planowania rurociągu brany jest pod uwagę współczynnik mocy. Ścieki w długim okresie narażenia mogą wpływać na materiały budowlane, takie jak papier ścierny. Ta procedura usuwania powierzchni jest długa, ale przy dynamicznej pracy systemu taki efekt będzie odczuwalny już za 1-2 lata. Nowoczesne metody odlewania mogą obniżyć współczynnik chropowatości powierzchni żeliwa, zwiększając w ten sposób odporność na zużycie.
  • Niski wzrost temperatury. Rury z tworzyw sztucznych są najbardziej pożądane wśród właścicieli, ale nie są one wykorzystywane w przemyśle, ponieważ tracą swoją sztywność po wystawieniu na wysokie stopnie. Aby uporządkować dostarczanie gorących płynów i par, produkty z żeliwa są odpowiednie, ponieważ takie materiały nie są narażone na działanie wysokich temperatur, plastyczność pozostaje niezmieniona.
  • Bezpieczeństwo pożarowe podczas korzystania z rurociągów żeliwnych jest na najwyższym poziomie, ponieważ materiał ten nie może zostać zapalony.
  • Duży asortyment produktów. Dzisiaj możesz kupić rury dowolnej wielkości.
  • Rozsądny koszt produktów w porównaniu z aluminium i materiałami galwanizowanymi.

Jeśli planujesz kupić produkty z żeliwa, powinieneś zwrócić uwagę na istniejące wady.

  • Niepewność Pomimo wysokiej wytrzymałości na wysokie obciążenia, żeliwo nie jest w stanie wytrzymać wstrząsów. Na przykład, stary żeliwny kawałek łatwo pęka się młotkiem.
  • Żeliwo ma wysoki współczynnik gęstości, który określa wagę konstrukcji. Również w produkcji rur, aby zwiększyć wytrzymałość na stres, zwiększyć współczynnik grubości ścianki. Znaczny wzrost masy prowadzi do trudności w transporcie i pracach instalacyjnych. W niektórych przypadkach bez pomocy specjalnego sprzętu nie wystarczy.
  • Przy małych średnicach powstają problemy w produkcji, dlatego też różnice w wydajności urządzeń o średnicy mniejszej niż 50 mm są wykonywane dość rzadko.
  • Zastosowanie metody odlewania determinuje wysoki stopień chropowatości powierzchni w porównaniu do konstrukcji z tworzyw sztucznych. Wzrost chropowatości prowadzi do wzrostu oporu, który występuje, gdy woda ociera się o ściany, powodując nalot i zatykanie.

Do cięcia rur żeliwnych konieczne jest użycie szlifierki i specjalistycznych kółek odpornych na zużycie. Dokładność nacięcia zależy od umiejętności i doświadczenia specjalisty.

Rurociągi żeliwne wykonane są z różnych rodzajów w zależności od przeznaczenia produktu.

  • Ciśnienie (VSHG). Ten typ rury jest przeznaczony do montażu w różnych gałęziach przemysłu i instalacjach hydraulicznych do wody pitnej. Parametr średnicy mieści się w zakresie od 100 do 300 mm.
  • Bez ciśnienia. Taki materiał ma duży wskaźnik elastyczności, w wyniku czego nie jest w stanie wytrzymać wysokiego ciśnienia, co oznacza, że ​​instalacja na poważnych przedmiotach jest zabroniona. Rurociągi bezciśnieniowe są stosowane w życiu codziennym - można je połączyć za pomocą specjalistycznych łączników i adapterów gumowych z rurami z tworzywa sztucznego.
  • Ułożone w kształcie dzwonu. Ten typ jest używany podczas instalowania systemu rurociągów przez kilka dekad. Jedyną wadą tego rodzaju materiału jest wysoki wskaźnik kruchości, który prowadzi do trudnej instalacji.
  • Bez gniazdek. Przy ich wytwarzaniu stosuje się żeliwo o wysokim stężeniu grafitu, powierzchnię wewnętrzną obrabia się specjalną kompozycją. Jest to konieczne, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo powstawania płytki nazębnej poprzez zmniejszenie wskaźnika chropowatości. Ponadto specjalna powłoka wewnętrzna zwiększa odporność rury na działanie bardzo agresywnego środowiska.

Ten rodzaj produktu jest często stosowany w przemyśle, ponieważ nie ma potrzeby wykonywania dodatkowych działań w celu ochrony przed wpływami hałasu i płomieniem.

Wymiary

Rozmiar jest klasyfikowany według średnicy wewnętrznej: standardowe parametry w zakresie od 50 do 110 mm. Na przykład oznaczenie DN 100 wskazuje, że wewnętrzna średnica wynosi 100 mm, a zewnętrzna średnica wynosi 110 mm. Znormalizowane oznaczenia rur żeliwnych - od DN 50 do DN 400.

Rurociągi żeliwne do linii kanalizacyjnych mają długość od 750 mm do 2200 mm. Rury bez rozszerzenia, z polerowanymi końcami mają zwiększoną wytrzymałość i są wykonane w długości 3 m, opcje odejmowalne mogą mieć od 15 cm i więcej.

Grubość ścianek żeliwnych rur jest prawie taka sama jak w przypadku plastikowych opcji i wynosi 4-5 milimetrów. Ale waga konstrukcji metalowych i plastikowych jest znacząco różna: 1 metr rury wykonanej z żeliwa o średnicy 100 mm waży 14 kg, a sprzęt z tworzywa sztucznego o tych samych parametrach ma masę około 1,5 kg.

Rzeczywista masa struktur może się różnić w zależności od różnych czynników: w szczególności od wskaźnika wilgoci w powietrzu, ponieważ deszcz przyczynia się do zwiększenia rzeczywistej masy dowolnego sprzętu żeliwnego do 5%, dlatego powyższe dane mogą jedynie ustalić przybliżoną masę konstrukcji.

Standardowe rozmiary rur żeliwnych:

  • karnet warunkowy: 50 mm; 100 mm; 200 mm; 260 mm; 350 mm; 600 mm; 800 mm; 1000 mm;
  • średnica zewnętrzna (mm): 81; 118; 274; 378; 635; 842; 1048;
  • grubość ścianki (mm): 7,4; 8,3; 11,0; 12,8; 17,4; 21,1; 24,8;
  • długość (mm): 750; 1000; 1250; 2000; 2100; 2200.

Technologia montażu

Przed przystąpieniem do montażu żeliwnych rur asynesowych konieczne jest sprawdzenie stanu.

Najpierw przeprowadzono inspekcję wzrokową. Na zewnątrz produktu nie powinno być żadnych defektów (wgnieceń, plam, wstrząsów).

Powierzchnia musi być idealnie wyrównana. Obecność pęknięć jest niedozwolona - mogą spowodować wyciek. Aby w pełni upewnić się, że jakość materiału spełnia standardy, można delikatnie uderzać o powierzchnię - w dowolnym obszarze dźwięk nie powinien się różnić.

Tworzenie zewnętrznego kanału ściekowego. Instalacja rur rozpoczyna się od projektu. Eksperci zalecają kopanie rowu z minimalną liczbą zakrętów. Idealnym rozwiązaniem jest prosta, prosta, prosta tuba.

Jeśli nie można się bez nich obejść, a rozmiar systemu przekracza 12 m, na takich obszarach montowane są wały kontrolne - w tych miejscach często występują blokady.

Rury ściekowe żeliwne: rodzaje, zastosowanie, żywotność

Pomimo pojawienia się na rynku rur wykonanych z materiałów polimerowych, nadal stosowane są żeliwne rury kanalizacyjne. Żeliwo posiada wszystkie właściwości niezbędne do zapewnienia prawidłowego działania systemu kanalizacyjnego. W większości budynków mieszkalnych nadal funkcjonują stare żeliwne rurociągi, co świadczy o wytrzymałości takich konstrukcji.

Rury żeliwne mają swoje zalety i pozytywne cechy, dlatego są stosowane w nowoczesnych systemach kanalizacyjnych

Rodzaje żeliwnych rur do ścieków

Zgodnie ze standardami technologicznymi rury kanalizacyjne wykonane są z żeliwa szarego. W swojej czystej postaci ten metal jest dość kruchy i kruchy, podatny na pojawienie się mikropęknięć. Z powodu różnych dodatków znacznie poprawia się wydajność żeliwa. Rury kanalizacyjne żeliwne są klasyfikowane przez obecność zanieczyszczeń w strukturze metalu i rodzaju sieci kanalizacyjnej (ciśnienie i swobodny przepływ). Rury są odpowiednio oznaczone.

VCHSHG. Skrót ten oznacza, że ​​rura kanalizacyjna wykonana jest z żeliwa o wysokiej wytrzymałości z dodatkiem sferycznych granulek z granitu. Ten rodzaj żeliwa można porównać ze stalą węglową, jest wystarczająco odporny na zimno. Żywotność rur Ч jest bardzo wysoka, ponieważ metal o podobnej gęstości praktycznie nie jest skorodowany. Rury kanalizacyjne VCGS są częściej stosowane w systemach produkcyjnych. Potrzeby domowych ścieków są w stanie zaspokoić zwykłe rury z żeliwa szarego.

Rury VShCHG są wykonane tylko z obecnością gniazd. Aby poprawić jakość swoich związków, stosuje się uszczelniające mankiety gumowe.

Każdy typ rury żeliwnej ma swoje właściwości, zalety i wady.

ChNR. Żeliwne gniazda ciśnieniowe nadają się do systemów przeznaczonych do transportu cieczy pod ciśnieniem. Są one stosowane w tych samych obszarach co rury żelazne, mają dość długi okres trwałości.

Dobra rada! Różnica między żeliwnymi rurami kanalizacyjnymi a rurami z żeliwa ciągliwego jest zwiększona w stopniu kruchości. Z powodu niskiej plastyczności tych produktów nie zaleca się ręcznego ich montażu.

Cheka. Oznaczenie oznaczonych przez Chekę rur żeliwnych o swobodnym przepływie do ścieków. W ich produkcji stosuje się żeliwo szare z dodatkiem grafitu płytkowego. Ten typ rury żeliwnej charakteryzuje się stosunkowo niską wytrzymałością. Dlatego rura Cheka jest lepsza do zastosowania przy układaniu grawitacyjnych sieci kanalizacyjnych przy małym obciążeniu. Podczas budowy systemu wewnętrznego rury Cheka można montować za pomocą plastikowych rur za pomocą gumowych łączników. Zaletą rur Cheka jest możliwość recyklingu po demontażu.

SML. Rodzaj niezawiesionych żeliwnych rur, formowanych za pomocą żeliwa i rozety grafitu. Takie rury mają powłokę z substancji epoksydowych, dodatkowo zabezpieczającą przed wyciekiem i korozją. Kształtowany żeliwny drenaż z rur SML jest bardzo trwały przy prawidłowej instalacji. Bezzaworowe złącza wykonane z zaciskami do węży zapewniają szczelne połączenia, które nie wymagają dodatkowego wzmocnienia.

Rury żeliwne bez Ŝeli mają więcej zalet niŜ zwykłe, z których jednym jest wygoda łączenia

Rury SML mogą wytrzymać zarówno wysokie, jak i ujemne temperatury. Mogą być stosowane zarówno w wewnętrznych, jak i zewnętrznych systemach kanalizacyjnych. Jedynym warunkiem jest to, że rurociąg musi być bezciśnieniowy.

Zalety, wady i żywotność rur żeliwnych

Rury żeliwne mogą być stosowane w prawie wszystkich systemach kanalizacyjnych, mogą być instalowane w większości rodzajów gruntów. Wśród zalet rur wykonanych z żeliwa są następujące punkty:

  • wysoka wytrzymałość;
  • odporność na wahania temperatury;
  • długi okres użytkowania;
  • odporność na ogień;
  • przyjazność dla środowiska, brak emisji szkodliwych substancji;
  • właściwości izolacji dźwiękowej;
  • obojętność wobec agresywnych środowisk;
  • niska podatność na korozję.

Pomimo obecności wielu pozytywnych cech, rury żeliwne mają kilka wad. Następujące czynniki mogą skomplikować instalację kanałów:

  • duża waga;
  • kruchość;
  • niemożność instalacji bez użycia specjalnego sprzętu i materiałów;
  • wysoki koszt rur;
  • znaczące koszty naprawy.

Do instalacji ścieków z żeliwnych rur zastosowano armaturę o różnych rozmiarach i kształtach z tego samego materiału

Niewystarczająca żywotność żeliwa kanalizacyjnego może wynikać z fabrycznego uszkodzenia produktu. Nie tylko rury mogą być odrzucane, ale także łączniki do połączeń: adaptery, trójniki, okucia, krzyżyki i inne.

Dobra rada! Ponieważ żeliwne rury do ścieków są wytwarzane przez odlewanie, obecność defektów w ich strukturze może być określona przez charakterystyczny dźwięk. Sprawdzając metodę gwintowania, musisz upewnić się, że dźwięk jest gładki i dynamiczny. Jeżeli w niektórych częściach produktu zaobserwowano zmiany tonalne, oznacza to, że ta rura jest uszkodzona.

Rury żeliwne pokryte bitumem olejowym mają najlepsze właściwości użytkowe. Żywotność żeliwnej rury ściekowej SML z powłoką epoksydową zwiększa się poprzez zwiększenie odporności na korozję. Ważne jest również, aby bitumy olejowe sprawiały, że rura była gładsza, zmniejszając jej odporność i zapobiegając pojawianiu się płytki nazębnej na ścianach. Powierzchnia zwykłych rur żeliwnych po odlewaniu pozostaje szorstka.

Kontrola rur żeliwnych przed instalacją

Przygotowanie produktów z żeliwa jest najważniejszym krokiem w naprawie lub instalacji. Przede wszystkim transport takich rur musi być bardzo dokładny właśnie ze względu na kruchość materiału.

Transport i układanie rur to bardzo ważne procesy, ponieważ nieostrożne obchodzenie się z żeliwną rurą jest bardzo łatwe.

Nawet jeśli konstrukcja początkowo nie miała wad fabrycznych, ale uległa uszkodzeniu podczas transportu, w przyszłości rurociąg mógłby pęknąć pod działaniem wody w miejscu usterki. Uszkodzenie żeliwa może nawet spaść z niewielkiej wysokości.

Aby uniknąć naprawy systemu natychmiast po uruchomieniu, przed instalacją należy wykonać następujące czynności:

  • sprawdź krawędzie rur i gniazd pod kątem nieregularności;
  • sprawdź produkt na całej długości - podana średnica musi być zachowana na całej długości rury;
  • ocenić jakość powłoki bitumicznej: nie powinna być lepka ani stać się taka po podgrzaniu;
  • upewnić się, że w miejscu pracy znajduje się pakuły i cementu do uszczelniania gniazd (jeśli zainstalowany jest kanał dzwonowy).

Po zmontowaniu każdej sekcji rurociągu pożądane jest wykonanie gwintowania. Umożliwi to ocenę dokładności montażu i niezawodności elementów złącznych. W rezultacie prawidłowo zmontowany system powinien brzmieć całkowicie. Jeśli nie słyszysz żadnej sekcji podczas stuka- nia, oznacza to, że w tych miejscach popełniono błąd.

Żeliwne połączenie rur kanalizacyjnych: podstawowe wymagania

Każda metoda łączenia rur ma swoje własne subtelności i zasady.

Połączenie wtykowe jest bardziej pracochłonne niż połączenie bez gniazdka, ale jeśli wszystko zostanie wykonane prawidłowo, możesz osiągnąć całkowitą szczelność

Przepłukać kanalizację. Najpopularniejszą metodą łączenia rur z żeliwa jest podłączenie do gniazda. Podczas montażu płaska część rury jest wkładana do przedłużonej części innego segmentu. Technologia łączenia jest taka sama dla rur z żeliwa o dowolnej średnicy, głównym zadaniem jest właśnie wysokiej jakości uszczelnienie gniazd. Luka między rurami, zatkana smoła. Konieczne jest przebicie liny holowniczej przed napełnieniem 2/3 wielkości gniazda. Należy to robić powoli drewnianą szpachelką i młotkiem. 1/3 pozostałej głębokości jest wypełniona uszczelką.

Dobra rada! Jako że foka jest najczęściej używana kabol - włókno organiczne. Nie warto go namoczyć, ponieważ mieszaniny olejów mogą osłabić przyczepność cementu, co znacznie zmniejsza trwałość mieszanki.

Ostatnim etapem prac będzie centrowanie rury w gnieździe za pomocą drewnianych klinów i wypełnienie głębokości cementem 300-400. Zamiast cementu używa się czasem mieszanki cementu bitumicznego, gliny lub azbestu. W takim przypadku połączenie jest pokrywane farbą olejną podczas jej wysychania. W celu lepszego utwardzenia, zagęszczony cement jest pokryty mokrą ścierką.

Bez drenażu. Instalacja ścieków z elementów innych niż gniazdo SML wymaga znacznie mniej czasu. Do połączenia potrzebne są tylko zaciski. Są to zwykłe (łączące), stosowane do ścieków o ciśnieniu 0,5 bara i zbrojeniu. Ten ostatni typ zacisków jest stosowany, gdy ciśnienie w układzie osiągnie 10 barów. Żywotność żeliwnej rury kanalizacyjnej zainstalowanej w ten sposób jest dość długa ze względu na prostotę naprawy systemu. Uszkodzoną część rurociągu można szybko zdemontować i wymienić. Aby to zrobić, po prostu poluzuj zaciski montażowe po obu stronach segmentu.

Rury żeliwne - niezawodne i trwałe produkty stosowane w systemach odwadniających w domu i przemyśle. Przy wyborze rodzaju rur należy wziąć pod uwagę cel przyszłego rurociągu i zwrócić szczególną uwagę na proces łączenia elementów żeliwnych.

Rury kanalizacyjne z żeliwa: cel i zakres

Firma "Techpromimpex" sprzedaje żeliwne rury kanalizacyjne z magazynu w mieście Schelkovo (obwód moskiewski). Z biegiem lat codzienna efektywna praca firmy zyskała reputację niezawodnego dostawcy wysokiej jakości produktów.

Rury kanalizacyjne odgrywają ważną rolę w podtrzymywaniu życia w wysokich budynkach. Konieczne jest, aby rury te były wykonane z wysokiej jakości materiałów.

Cena od 22 853 rubli

Cena od 6 922 rub

Produkty z żeliwa są trwałe i odporne na procesy korozyjne. Jest to najlepsza opcja dla jakości i trwałości przy układaniu systemów kanalizacyjnych.

Żeliwne rury kanalizacyjne mają przystępną cenę. Koszt zależy od kilku czynników: od producenta, średnicy, długości i dodatkowych materiałów do produkcji. Oferowane przez nas żeliwne rury kanalizacyjne mają wysoką wytrzymałość i minimalną wrażliwość na ekstremalne temperatury.

Zakresy rur:

  • zaopatrzenie w wodę;
  • ścieki;
  • dostarczanie ciepła;
  • rurociągi do transportu produktów ropopochodnych;
  • systemy przeciwpożarowe;
  • rurociągi w przedsiębiorstwach przemysłu chemicznego, petrochemicznego i wydobywczego.

Rury żeliwne do ścieków

Firma "Techpromimpex" oferuje kupowanie żeliwnych rur kanalizacyjnych. Materiał, z którego wykonane są te produkty, ma właściwości antykorozyjne. Wybierając te rury i kończąc instalację, nie można się martwić, że w najbliższej przyszłości konieczne będzie przeprowadzenie napraw systemów kanalizacyjnych.

Wysoko wykwalifikowani pracownicy naszej firmy zwracają szczególną uwagę na jakość sprzedawanych produktów. Dlatego wybierając nasze rury, unikniesz w przyszłości problemów z nimi.

Możesz być także zainteresowany następującymi informacjami:

Rodzaje żeliwnych rur do ścieków

Nawet z pojawieniem się najnowszych materiałów z tworzyw sztucznych, rury żeliwne pozostają bardzo popularne. Mają wiele zalet, które zapewniają normalne funkcjonowanie kanalizacji.
Obecnie w wielu domach stare żeliwne rury kanalizacyjne wciąż działają z powodzeniem. Sugeruje to, że ich długość życia mierzy się w dziesiątkach lat.

Gdzie są używane żeliwne rury

Stosowane są głównie w następujących obszarach:

  • system zaopatrzenia w wodę;
  • urządzenia kanalizacyjne;
  • dostarczanie ciepła;
  • zaopatrzenie w wodę w systemach ochrony przeciwpożarowej;
  • transport produktów ropopochodnych.

Rodzaje żeliwnych rur

Zgodnie z ich przeznaczeniem podzielono je na kilka grup:

  • głowica ciśnieniowa - VSHG;
  • free-flow - Cheka;
  • bez gniazda - SML;
  • gniazda ciśnieniowe - CHNR.

Aby ułożyć kanały i wybrać odpowiednią rurę, przyjrzyjmy się bliżej tym typom.

Głowica ciśnieniowa

VShCHG znalazł szerokie zastosowanie w wielu branżach. Skład takich rur żeliwnych obejmuje sferyczny grafit. Daje produktowi większą elastyczność i sprawia, że ​​materiał jest bardziej lepki.

Rury VShCHG mogą działać zamiast podobnego szarego żelaza. Ze względu na ich właściwości są one utożsamiane ze stalą kutą i odlewaną. Właściwości mechaniczne tych rur konkurują z produktami stalowymi ze względu na wysokie wartości odporności na korozję.

Żywotność jest prawie 8 razy dłuższa niż ich odpowiedników. Produkty ciśnieniowe można instalować w celu pracy z agresywnymi substancjami. Świetnie czują się w zimnych porach roku. Nie boją się żadnych przymrozków. Wysoka wytrzymałość umożliwia układanie rurociągów kanalizacyjnych pod autostradami, a głębokość wykopu zawsze jest bardzo duża.

Zestaw przewodów ciśnieniowych obejmuje:

Swobodny przepływ

Ponieważ kompozycja materiału ma grafit płytkowy, produkty te nie mają tak dużej wytrzymałości. Do ich produkcji używa się żeliwa szarego. Rury Cheka są instalowane tylko w tych kanałach, w których wykluczone są wysokie obciążenia. Są one swobodnie mocowane razem z tymi wykonanymi z tworzywa sztucznego.

Aby stworzyć niezawodne połączenie, załóż gumowy mankiet. Główną zaletą takich produktów jest możliwość zastosowania ich po raz drugi po demontażu.

Bez gniazdek

Skład materiału takiej rury żeliwnej obejmuje grafit. Aby uzyskać wysoką wytrzymałość, wewnętrzna powierzchnia rury pokryta jest żywicą epoksydową. Dzięki temu można pozbyć się zamulania i powstawania różnych warstw.

Żywica epoksydowa doskonale czuje się w agresywnym środowisku, chroni powierzchnię przed zniszczeniem i korozją.

Produkty SML nie muszą tworzyć dodatkowej ochrony przed hałasem. Spełniają wymogi bezpieczeństwa przeciwpożarowego, mają wysoką wytrzymałość i są w stanie wytrzymać silne ciepło.

Do połączenia rur zastosowano specjalne zaciski. Wynika to z braku gniazd na końcach.

Rury beziskowe stały się znane na początku lat 60. ubiegłego wieku. W tamtych czasach inżynierowie budowlani pracowali nad stworzeniem najnowszych materiałów i technologii. Dzisiaj, struktury bezrastrubnye pozostają niezawodną i bardzo wysokiej jakości metodą produkcji systemu hydraulicznego, który łączy w sobie następujące zalety:

  1. Połączenia stykowe z powodu braku gniazd charakteryzują się wysoką szczelnością bez użycia specjalnych materiałów uszczelniających.
  2. Ponieważ wewnętrzna powłoka takich produktów jest bardzo gładka, różnią się one od swoich odpowiedników zwiększoną przepustowością.
  3. Wysoka odporność na zużycie zapewnia brak korozji.
  4. Produkty SML mogą działać w dowolnej temperaturze. Są odporne na duże różnice.
  5. Rura żeliwna jest bardzo łatwa w obsłudze. Dzięki grafitowi w postaci rozetek wytrzymałość materiału wzrasta kilkakrotnie. Grubość ścianki produktu nie zmienia się na całej jego długości.

Aby wyeliminować kruchość rury jest poddawany obróbce cieplnej.

Kołnierz

Te rury CHNR pozostają dziś w zapotrzebowaniu. Są używane w wielu różnych branżach. Ich główną zaletą jest zwiększona żywotność w porównaniu z odpowiednikiem stali. W końcu stal szybko zaczyna rdzewieć. Wadą jest kruchość takiego żeliwa. Złożoność instalacji ścieków jest o wiele trudniejsza w porównaniu z innymi rurami.

Wymiary

Rośliny wytwarzają takie produkty zgodnie z wymiarami ustalonymi przez GOST. Żadne odchylenia nie są dozwolone.

Istnieją również produkty z żeliwa o niestandardowych parametrach. Są one używane do układania ścieków własnymi rękami w ich letnim domku lub instalacji autonomicznych ścieków we własnej chacie.

W celu właściwego doboru takiej rury uwzględniono 3 główne parametry:

Średnica

Dla produktów z żeliwa opracowano następujące wskaźniki:

  1. Średnica nominalna. Zgodnie z tym wymiarem do przyszłej instalacji wybrano żeliwną rurę kanalizacyjną. Na rysunkach oznaczonych "Dn".
  2. Wielkość warunkowego przejścia. Definiuje wewnętrzną średnicę rury, pokazaną w milimetrach - "Dy".
  3. Średnica zewnętrzna Zgodnie z tą wielkością, obliczenia każdego systemu kanalizacyjnego - "G".

Wybór średnicy THU zależy od objętości ścieków przepływających przez system. Rozmiar jest pobierany z zakresu 50-150 mm. W przypadku odprowadzania ścieków wewnętrznych wystarczy zainstalować THU o średnicy od 50 do 100 mm Układ zewnętrzny układa się w rury o średnicy w zakresie 100-150 mm.

Przy instalacji kanalizacji wewnętrznej stosowane są również dodatkowe produkty sanitarne i pionowe. Kiedy wzrasta objętość ścieków, średnica rury jest pobierana z zakresu od 500 do 1200 mm.

Masa i rozmiar ściany

Jedną z wad żeliwa jest jego waga. Jest to bardzo niewygodne i powoduje wiele problemów podczas instalowania kanałów. Jednak ze względu na dużą masę, konstrukcja ma bardzo wysoką wytrzymałość, staje się monolityczna. W rezultacie działa przez wiele lat bez naprawy. Według GOST 6942-98 stosunek 2 metrów rury i jej średnicy nominalnej powinien mieć następującą masę:

  • 50 mm - 11 kg;
  • 100 mm - 25 kg;
  • 150 mm - 40 kg.

Masa produktów żeliwnych zależy również od grubości ścianki. Rozważ kilka opcji.

  1. Zewnętrzna średnica wynosi 80 mm. Grubość ściany 8 mm. Ciężar jednego metra rury wyniesie 13 kg. Dlatego też 75 mm takiego rurociągu to 1 tona.
  2. Średnica produktu 170 mm. Całkowita długość wynosi 1 m. Ściana produktu - 10 mm. Według wagi stołu będzie to 36 kg. 27 metrów takiej rury waży 1 tonę.
  3. Przy średnicy zewnętrznej większej niż 1000 mm przy grubości ściany 27 mm masa produktu osiągnie 620 kg.

Grubość ścianki rury wpływa na wytrzymałość całego systemu kanalizacyjnego. Od tej wartości zależy niezawodność i żywotność. Wynika to z faktu, że nacisk na ścianki rury i różne obciążenia mogą bezpiecznie wytrzymać produkt o określonych parametrach. Dlatego żeliwne rury zostały podzielone na kilka klas:

Takie rury kanalizacyjne mogą bezpiecznie pracować przy ciśnieniu 0,1 MPa, nawet bez powłoki antykorozyjnej. Tego typu instaluje się tylko w bardzo ważnych częściach sieci kanalizacyjnej.

Po obróbce bitumem mogą wytrzymać wyższe ciśnienie. Mają największą grubość ścianki. Indeks wytrzymałości jest zawsze wyższy niż jakikolwiek analog. Termin operacyjny jest obliczany na podstawie długiej pracy.

Montaż takich produktów odbywa się przy instalacji systemu kanalizacyjnego wewnątrz budynku, ze specjalnymi warunkami pracy. Rury żeliwne "LA" są instalowane podczas instalacji kanalizacji w indywidualnym domu. Są w stanie wytrzymać ciśnienie hydrauliczne nie przekraczające 25 kgf / cm2. Może bezpiecznie pracować w systemach, w których nie ma ciężkich ładunków.

Pozytywne i negatywne cechy

Obecnie rury żeliwne są instalowane w większości systemów kanalizacyjnych. Właściwości tych produktów pozwalają na ich układanie w każdym rodzaju gleby. Główne zalety to:

  • bardzo wysoka wytrzymałość;
  • nie boi się zmian temperatury;
  • długi okres użytkowania;
  • nie pali się;
  • spełnia współczesne wymagania środowiskowe, nie emituje substancji toksycznych;
  • ma doskonałe właściwości izolacji akustycznej;
  • nie reaguje z agresywnymi substancjami;
  • nie boją się korozji.

Niestety, oprócz tak dużej liczby dodatnich właściwości, produkty z żeliwa wyróżniają się także szeregiem charakterystycznych wad. Niektóre czynniki znacząco wpływają na złożoność prac przy instalacji systemu kanalizacyjnego:

  • duża masa;
  • zwiększona kruchość;
  • do instalacji wymaga specjalnego wyposażenia, dodatkowych materiałów;
  • bardzo wysoki koszt;
  • Prace naprawcze wymagają dużych nakładów pieniężnych.

Dodatkowe informacje na temat rur żeliwnych

Żeliwo szare stosowane jest przez producentów do produkcji rur do ścieków bytowych. Powierzchnie takich produktów pokryte są bitumem antykorozyjnym, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Staje się miękki, gdy temperatura ogrzewania przekracza 60 stopni.

Na takiej powłoce zabrania się obecności pęknięć, pojawiania się pęcherzyków powietrza. Ma gładką i bardzo trwałą powierzchnię. Ponadto stała powierzchnia bitumu nie powinna przyklejać się do ścianki rury. Jest ściśle zabronione obecność śladów pozostawionych z urządzeń do transportu.

Obecność vyscherblin i drips jest niedozwolona. Jakość produktu jest sprawdzana na specjalnych stanowiskach technologicznych bezpośrednio przy produkcji rur żeliwnych.

Test szczelności przeprowadza się przez oględziny sekcji rurociągu po napełnieniu wodą pod ciśnieniem około 0,1 MPa. Połączenia nie mogą przeciekać. Zewnętrzne powierzchnie muszą być wolne od mgły.

Jeśli nie ma takich wad, produkt jest uważany za hermetyczny. Wymiary ogólne są sprawdzane za pomocą specjalnych instrumentów referencyjnych. Odchylenia od nominalnego powinny mieścić się w dopuszczalnych granicach. Aby określić masę rury, należy ją zważyć. Kupując taki produkt, konsument może sprawdzić jego zgodność z każdym testowanym wskaźnikiem.

Rury oznaczone są etykietą, która znajduje się bezpośrednio na gnieździe. Nakłada się na nią niezmywalną farbę. Czasami jest on odlewany razem z rurą. Oznakowanie musi mieć:

  • znaczek produktu;
  • Numery GOST;
  • wydać przedmiot.

Gotowe produkty mogą mieć bardzo różne opakowania:

  • pojemniki;
  • kasety;
  • pakiety;
  • wiązki zapinane na drut.

Układanie gniazd odbywa się w różnych kierunkach. Zgodnie z wymogami regulacyjnymi producenci są zobowiązani do wytwarzania produktów:

  • z okresem gwarancyjnym przechowywania - 3 lata;
  • z żywotnością 2 lat.

Podsumuj

Bez ścieków nie można zrobić żadnej osoby. Jej wybór powinien być bardzo dobry. Tanie plastikowe nie nadaje się do lokali mieszkalnych lub innych instytucji administracyjnych. Szybko zawiedzie, wymaga ciągłej konserwacji i naprawy. Zainstalowane kanały żeliwne nigdy nie wytwarzają hałasu. Jego instalacja nie wymaga żadnej dodatkowej izolacji akustycznej.

Żeliwo może funkcjonować pod wysokim ciśnieniem i jest zaprojektowane do długiego okresu użytkowania. Opór cieplny materiału i jego wytrzymałość będą w nadchodzących latach popytem.

Rura żeliwna do ścieków

Rury ściekowe żeliwne - rodzaje i metody instalacji

Charakterystyka żeliwnych rur kanalizacyjnych

Materiał taki, jak żeliwo szare, sam w sobie jest kruchy: rury są wytwarzane przez odlewanie odśrodkowe. Podczas instalacji nie zaleca się upuszczania produktów żeliwnych i narażania ich na wstrząsy.

Wśród szerokiej gamy produktów od firm produkcyjnych można znaleźć rury żeliwne z żeliwa kanalizacyjnego (pokazano je na zdjęciu). Mają przedłużenie, którego wielkość zależy bezpośrednio od średnicy rur. Wielkość szczeliny między zewnętrzną stroną produktu, która jest umieszczona w gnieździe, a samym gniazdem w środku dla rur 50 i 100 mm, wynosi 6 milimetrów. W przypadku rur o średnicy 150 mm ten parametr wynosi 7 milimetrów.

Tak więc, jeśli średnica żeliwnej rury ściekowej wynosi 100 milimetrów, jest ona wykorzystywana w konstrukcji systemu odwadniania z toalety. Za pomocą elementów o tym parametrze, odpływ ścieków z umywalek, zlewów i umywalek jest zamontowany w połowie wielkości.

  • obecność szorstkiej powierzchni wewnętrznej w rurze, która prowadzi do tworzenia się osadów frakcji stałych obecnych w odprowadzanych ściekach, ze względu na wzrost oporności;
  • wysokie zużycie materiału;
  • znaczna waga żeliwnej rury kanalizacyjnej, ponieważ komplikuje to prace instalacyjne;
  • wysoki koszt produktów z żelaza - produkcja tego materiału jest droga.

Cechy połączenia żelaznych rur do ścieków

Połącz elementy sieciowe w konstrukcji systemu kanalizacyjnego za pomocą gniazd umieszczonych na jednym końcu produktów.

  1. Najpierw część produktu bez gniazda wkładana jest do gniazda już zainstalowanego elementu.
  2. Jak wcześniej wspomniano, istnieje przerwa między krawędziami gniazda od wewnątrz i częścią umieszczonej w nim rury. Powinien być zaplombowany za pomocą kabla holowniczego. Odbywa się to poprzez uderzanie holowanej rany na rurze w dzwon specjalną drewnianą szpachelką. W tym celu uderza młotkiem. Należy zadbać o to, aby w procesie uszczelniania przewód nie wpadł do rury, w przeciwnym razie system kanalizacyjny zostanie zatkany.
  3. Gdy gniazdo jest wypełnione około 2/3 uszczelki, praca przy uszczelnieniu zostaje zatrzymana. Pozostała trzecia część jest wypełniona pakiem, nie poddanym impregnacji, ponieważ w przeciwnym razie znacznie pogorszy się jakość przyczepności do cementu.

Dzwon jest wypełniony zaprawą cementową (mieszaniną wody i cementu M300 lub M400 w stosunku 1: 9). Jest on ubity i na nim umieszczona jest szmata zwilżona wodą.

Podłączenie żeliwnych i plastikowych rur

Często zdarza się sytuacja, gdy konieczne jest połączenie ze sobą żeliwnych i plastikowych rur, a to musi być zrobione szczelnie. Wykonaj tę pracę za pomocą adapterów i złączy. Średnica żelaznej rury do ścieków może się znacznie różnić od tego parametru dla produktów z tworzyw sztucznych. Zobacz także: "Jak podłączyć żeliwną rurę kanalizacyjną z tworzywem sztucznym - opcje i przykłady".

  • całkowicie wyczyścić wewnętrzną powierzchnię gniazda do metalu i dobrze wysuszyć;
  • gniazdo jest pokryte silikonowym uszczelniaczem, dzięki czemu dostaje się do wszystkich porów;
  • Szczeliwo jest nakładane na część przejściową i umieszczane w gnieździe.

Jednocześnie rozmiary rur żeliwnych kanalizacyjnych nie mają wielkiego znaczenia.

Demontaż starych żeliwnych rur

Demontaż żeliwnej rury jest pracochłonnym procesem. Wykonuj to zwykle za pomocą szlifierek. Przed zdjęciem żeliwnej rury kanalizacyjnej należy zaopatrzyć się w gogle i respirator, w przeciwnym razie w wyniku dostania się kurzu do dróg oddechowych i oczu.

Przed demontażem należy dowiedzieć się, jak prawidłowo uszyć żelazne rury kanalizacyjne, ponieważ istnieje kilka niuansów:

  • Niemożliwe jest użycie młotka metalowego do takich prac, ponieważ żeliwo jest kruche w działaniu, a kawałek może oderwać się od rury i wpaść do odpływu. Potrzebujesz użyć narzędzia z gumowymi lub drewnianymi dyszami;
  • Rura nie powinna być całkowicie przepiłowana - jest przecinana na niewielką odległość i próbować przesuwać części. W takim przypadku żeliwo łatwo pęknie i się oderwie.

Funkcje naprawy żeliwnych rur

Podczas pracy na wyrobach żeliwnych mogą wystąpić pęknięcia, wióry lub inne uszkodzenia. Istnieje możliwość naprawy rury z żeliwa. W tym celu 2-3 kawałki gumowych uszczelek są nakładane na uszkodzone miejsce i dociskane do powierzchni produktu za pomocą metalowych płyt, podczas gdy same taśmy są obcinane za pomocą obręczy i dokręcane za pomocą śrub. Możesz także użyć drutu i szczypiec i dokręcić bandaż za pomocą dźwigni.

Rodzaje żeliwnych rur do ścieków

Nawet z pojawieniem się najnowszych materiałów z tworzyw sztucznych, rury żeliwne pozostają bardzo popularne. Materiał ten ma wiele zalet, które zapewniają normalne funkcjonowanie kanalizacji.

Obecnie w wielu domach stare żeliwne rury kanalizacyjne wciąż działają z powodzeniem. Sugeruje to, że ich długość życia mierzy się w dziesiątkach lat.

Gdzie są używane żeliwne rury

  • System zaopatrzenia w wodę;
  • Urządzenia kanalizacyjne;
  • Dostarczanie ciepła;
  • Dostawa wody w systemach przeciwpożarowych;
  • Transport produktów ropopochodnych;

Rodzaje produktów z żeliwa

Zgodnie z ich przeznaczeniem podzielono je na kilka grup:

  • Głowica ciśnieniowa - VShGG;
  • Free-flow - Cheka;
  • Narzędzie bez narzędzi - SML;
  • Gniazda ciśnieniowe - CHNR.

Aby ułożyć kanały i wybrać odpowiednią rurę, przyjrzyjmy się bliżej tym typom.

VShCHG znalazł szerokie zastosowanie w wielu branżach. Skład takich rur żeliwnych obejmuje sferyczny grafit. Daje produktowi większą elastyczność i sprawia, że ​​materiał jest bardziej lepki.

Rury VSHCHG mogą pracować zamiast podobnych produktów z żeliwa szarego. Ze względu na ich właściwości są one utożsamiane ze stalą kutą i odlewaną. Właściwości mechaniczne tych rur konkurują z produktami stalowymi ze względu na wysokie wartości odporności na korozję.

Żywotność takich produktów jest prawie 8 razy większa niż ich odpowiedników. Produkty ciśnieniowe można instalować w celu pracy z agresywnymi substancjami. Świetnie czują się w zimnych porach roku. Nie boją się żadnych przymrozków. Wysoka wytrzymałość umożliwia układanie ścieków pod autostradami, a głębokość wykopu zawsze jest bardzo głęboka.

Zestaw przewodów ciśnieniowych obejmuje:

Ponieważ skład materiału tej rury ma grafit płytkowy, produkty te nie mają tak dużej wytrzymałości. Do ich produkcji używa się żeliwa szarego. Rury Cheka są instalowane tylko w tych kanałach, w których wykluczone są wysokie obciążenia. Są one swobodnie mocowane razem z rurami wykonanymi z tworzywa sztucznego.

Aby stworzyć niezawodne połączenie, załóż gumowy mankiet. Główną zaletą takich produktów jest możliwość zastosowania ich po raz drugi po demontażu.

Skład materiału takiej rury żeliwnej obejmuje grafit. Aby uzyskać wysoką wytrzymałość, wewnętrzna powierzchnia rury pokryta jest żywicą epoksydową. Dzięki temu można pozbyć się zamulania i powstawania różnych warstw.

Żywica epoksydowa doskonale sprawdza się w każdym agresywnym środowisku. Oszczędza powierzchnię produktów przed zniszczeniem. Nie wiedzą, czym jest korozja.

Produkty SML nie muszą tworzyć dodatkowej ochrony przed hałasem. Spełniają wymogi bezpieczeństwa przeciwpożarowego, mają wysoką wytrzymałość i są w stanie wytrzymać silne ciepło.

Do połączenia rur zastosowano specjalne zaciski. Wynika to z braku gniazd na końcach rur.

Rury beziskowe stały się znane na początku lat 60. ubiegłego wieku. W tamtych latach inżynierowie budowlani pracowali nad stworzeniem najnowszych materiałów i technologii. Dzisiaj, bezrastrubnye struktury pozostają niezawodne i bardzo wysokiej jakości metoda produkcji systemu hydraulicznego.

Taki system zaopatrzenia w wodę łączy następujące zalety:

  1. Połączenia stykowe z powodu braku gniazd charakteryzują się wysoką szczelnością bez użycia specjalnych materiałów uszczelniających.
  2. Ponieważ wewnętrzna powłoka takich produktów jest bardzo gładka, różnią się one od swoich odpowiedników zwiększoną przepustowością.
  3. Wysoka odporność na zużycie zapewnia brak korozji.
  4. Produkty SML mogą działać w dowolnej temperaturze. Są odporne na duże spadki temperatury.
  5. Rura żeliwna jest bardzo łatwa w obsłudze. Dzięki grafitowi w postaci rozetek wytrzymałość materiału wzrasta kilkakrotnie. Grubość ścianki produktu nie zmienia się wzdłuż całej długości produktu.

Aby wyeliminować kruchość produktu jest poddawany obróbce cieplnej.

Te produkty NRM są dziś nadal popyt. Są używane w wielu różnych branżach. Ich główną zaletą jest zwiększona żywotność w porównaniu z odpowiednikiem stali. W końcu stal szybko zaczyna rdzewieć. Wadą jest kruchość takiego żeliwa. Złożoność instalacji takiego systemu kanalizacyjnego jest znacznie trudniejsza niż w przypadku innych rur.

Aby produkty nie ulegały korozji, są pokrywane wewnątrz i na zewnątrz bitumem.

Rośliny wytwarzają takie produkty zgodnie z wymiarami ustalonymi przez GOST. Żadne odchylenia nie są dozwolone.

Istnieją również produkty z żeliwa o niestandardowych rozmiarach. Są one używane do układania ścieków własnymi rękami w ich letnim domku lub instalowania we własnych domkach, autonomicznych ściekach.

W celu właściwego doboru takiej rury uwzględniono 3 główne parametry:

W przypadku produktów z żeliwa opracowano specjalny wskaźnik średnicy:

  • Średnica nominalna. Zgodnie z tym wymiarem do przyszłej instalacji wybrano żeliwną rurę kanalizacyjną. Na rysunkach taka średnica jest oznaczona jako "Dn";
  • Wielkość warunkowego przejścia. Definiuje wewnętrzną średnicę rury, pokazaną w milimetrach - "Dy";
  • Średnica zewnętrzna Zgodnie z tą wielkością, obliczenia każdego systemu kanalizacyjnego - "G".

Wybór średnicy THU zależy od objętości ścieków przepływających przez system. Rozmiar jest pobierany z zakresu 50-150 mm. Po ułożeniu wewnętrznego systemu kanalizacyjnego wystarczy zainstalować THU o średnicy od 50 do 100 mm. Układ zewnętrzny układa się w rury o średnicy w zakresie 100-150 mm.

Przy instalacji kanalizacji wewnętrznej stosowane są również dodatkowe produkty sanitarne i pionowe. Kiedy wzrasta objętość ścieków, średnica rury jest pobierana z zakresu od 500 do 1200 mm.

Masa i rozmiar ściany

Jedną z wad żeliwa jest jego waga. Jest to bardzo niewygodne i powoduje wiele problemów podczas instalowania kanałów. Jednak ze względu na dużą masę, konstrukcja ma bardzo wysoką wytrzymałość, staje się monolityczna. W rezultacie działa przez wiele lat bez naprawy. Według GOST 6942-98 stosunek 2 metrów rury i jej średnicy nominalnej powinien mieć następującą masę:

Masa produktów żeliwnych zależy również od grubości ścianki. Rozważ kilka opcji.

  • Zewnętrzna średnica wynosi 80 mm. Grubość ściany 8 mm. Ciężar jednego metra rury wyniesie 13 kg. Dlatego 75 mm takiego rurociągu waży 1 tonę;
  • Średnica produktu 170 mm. Całkowita długość wynosi 1 m. Ściana produktu - 10 mm. Według wagi stołu będzie to 36 kg. 27 metrów takiej rury waży 1 tonę.
  • Przy średnicy zewnętrznej większej niż 1000 mm przy grubości ściany 27 mm masa produktu osiągnie 620 kg.

Grubość ścianki rury wpływa na wytrzymałość całego systemu kanalizacyjnego. Od tej wartości zależy niezawodność i żywotność. Wynika to z faktu, że nacisk na ścianki rury i różne obciążenia mogą bezpiecznie wytrzymać produkt o określonych parametrach. Dlatego żeliwne rury zostały podzielone na kilka klas:

Takie rury kanalizacyjne mogą bezpiecznie pracować przy ciśnieniu 0,1 MPa, nawet bez powłoki antykorozyjnej. Tego typu rury instaluje się tylko na bardzo ważnych odcinkach sieci kanalizacyjnej.

Po obróbce bitumem mogą wytrzymać wyższe ciśnienie. Mają największą grubość ścianki. Indeks wytrzymałości jest zawsze wyższy niż jakikolwiek analog. Termin operacyjny jest obliczany na podstawie długiej pracy.

Montaż takich produktów odbywa się przy instalacji systemu kanalizacyjnego wewnątrz budynku, ze specjalnymi warunkami pracy. Rury żeliwne "LA" są instalowane podczas instalacji kanalizacji w indywidualnym domu. Rury te są w stanie wytrzymać ciśnienie hydrauliczne nieprzekraczające 25 kgf / cm2. Mogą bezpiecznie pracować w systemach, w których nie ma dużych obciążeń.

Pozytywne i negatywne cechy

Obecnie rury żeliwne są instalowane w większości systemów kanalizacyjnych. Właściwości tych produktów pozwalają na ich układanie w każdym rodzaju gleby. Główne zalety to:

  • Bardzo wysoka wytrzymałość;
  • Nie boi się zmian temperatury;
  • Duży termin działania;
  • Nie pali się;
  • Spełnia nowoczesne wymagania środowiskowe, nie emituje substancji toksycznych;
  • Ma doskonałe właściwości izolacji akustycznej;
  • Nie reaguje z agresywnymi substancjami;
  • Nie boją się korozji.

Niestety, oprócz tak dużej liczby dodatnich właściwości, produkty z żeliwa wyróżniają się także szeregiem charakterystycznych wad. Niektóre czynniki znacząco wpływają na złożoność prac przy instalacji systemu kanalizacyjnego:

  • Duża masa;
  • Zwiększona kruchość;
  • Do instalacji wymaga specjalnego wyposażenia. Wymagane są dodatkowe materiały;
  • Bardzo wysoki koszt;
  • Prace naprawcze wymagają dużych nakładów pieniężnych.

Dodatkowe informacje na temat rur żeliwnych

Żeliwo szare stosowane jest przez producentów do produkcji rur do ścieków bytowych. Powierzchnie takich produktów pokryte są bitumem antykorozyjnym, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Staje się miękki, gdy temperatura ogrzewania przekracza 60 stopni.

Na takiej powłoce zabrania się obecności pęknięć, pojawiania się pęcherzyków powietrza. Powłoka ma gładką i bardzo trwałą powierzchnię. Ponadto stała powierzchnia bitumu nie powinna przyklejać się do ścianki rury. Jest ściśle zabronione obecność śladów pozostawionych z urządzeń do transportu.

Obecność vyshcherblin i różnych kropel jest niedozwolona. Jakość produktu jest sprawdzana na specjalnych stanowiskach technologicznych bezpośrednio przy produkcji rur żeliwnych.

Test szczelności przeprowadza się przez oględziny sekcji rurociągu po napełnieniu wodą pod ciśnieniem około 0,1 MPa. Połączenia nie mogą przeciekać. Zewnętrzne powierzchnie muszą być wolne od mgły.

Jeśli nie ma takich wad, produkt jest uważany za hermetyczny. Wymiary ogólne są sprawdzane za pomocą specjalnych instrumentów referencyjnych. Odchylenia od nominalnego powinny mieścić się w dopuszczalnych granicach. Aby określić masę rury, należy ją zważyć. Kupując taki produkt, konsument może sprawdzić produkty pod kątem spójności z każdym weryfikowalnym wskaźnikiem.

Produkty są oznaczone, co może znajdować się bezpośrednio na gnieździe. Nakłada się na nią niezmywalną farbę. Czasami jest on odlewany razem z rurą.

Gotowe produkty mogą mieć bardzo różne opakowania:

Układanie gniazd odbywa się w różnych kierunkach. Zgodnie z wymogami regulacyjnymi producenci są zobowiązani do wyprodukowania produktów w określonym okresie gwarancyjnym:

Podsumuj

Bez ścieków nie można zrobić żadnej osoby. Jej wybór powinien być bardzo dobry. Tanie plastikowe nie nadaje się do lokali mieszkalnych lub innych instytucji administracyjnych. Szybko zawiedzie, wymaga ciągłej konserwacji i naprawy. Zainstalowane kanały żeliwne nigdy nie wytwarzają hałasu. Jego instalacja nie wymaga żadnej dodatkowej izolacji akustycznej.

Żeliwo może pracować pod wysokim ciśnieniem i ma długą żywotność. Opór cieplny materiału i jego wytrzymałość będą w nadchodzących latach popytem.

Rury ściekowe żeliwne - rodzaje, cechy, rozmiary, GOST

Pomimo wyglądu plastikowych odpowiedników, żeliwne rury kanalizacyjne o średnicy 50, 100 i 200 mm nadal są aktywnie wykorzystywane w życiu codziennym i produkowane przez wielu producentów. Na przykład produkty znanych marek Duker, Pam-Global, SML itp.

Zapewnienie odporności na korozję materiału uzyskuje się poprzez specjalną powłokę nakładaną na powierzchnię wewnątrz i na zewnątrz. To nie tylko przedłuża żywotność rur wykonanych z żeliwa, ale także ma pozytywny wpływ na ich charakterystykę hydrauliczną, co zapewnia niezawodność systemów kanalizacyjnych.

Charakterystyczne cechy

Niewątpliwe zalety bezciśnieniowych połączeń żeliwnych obejmują ich następujące cechy:

  • posiadanie odporności antykorozyjnej;
  • wysoka wytrzymałość obu VChGSH i ogólny PTS;
  • ponieważ nie ma szwów na produktach, ryzyko powstania przetoki jest minimalne;
  • długi okres użytkowania żeliwnych kształtek rurowych (w szczególności, gdy są stosowane w systemach kanalizacyjnych, mogą służyć do 80 lat lub dłużej).

Do cech komplikujących korzystanie z takich produktów należy dodać następujące fakty:

  • montaż i demontaż żeliwnych rur kanalizacyjnych wiąże się z pewnymi trudnościami;
  • chropowatość wewnętrznej powierzchni prowadzi do częstego zatłoczenia (zauważ, że nowoczesne produkty praktycznie nie mają tego braku);
  • stosunkowo duża waga (co jest charakterystyczne dla wszystkich produktów z żeliwa, a nie tylko rur kanalizacyjnych). Zwróć uwagę, że plastikowe odpowiedniki są znacznie lżejsze;
  • cena rur żeliwnych do ścieków jest znacznie wyższa niż w przypadku tworzyw sztucznych.

Oprócz powyższych cech, należy wziąć pod uwagę, że żeliwo jest dość delikatnym materiałem, więc obciążenia udarowe mogą uszkodzić produkt z niego wykonany.

Rodzaje bezciśnieniowych połączeń żeliwnych

Rury tego typu są dostępne w dwóch typach:

  • zawierający dzwonek na jednym końcu (w kształcie dzwonu), którego obecność jest dogodna do instalacji;
  • bezrastrubnye, w domowych systemach kanalizacyjnych prawie nigdy nie są używane, są one wykorzystywane do instalacji zewnętrznych.

Rury bez gniazda

Należy pamiętać, że istnieją również żeliwne rury ciśnieniowe, ale nie są one stosowane w domowej sieci kanalizacyjnej.

Rozmiary rur żeliwnych stosowanych w systemach kanalizacyjnych, a także części do nich kształtowane, są normalizowane przez GOST 6942-98.

Do układania kanalizacji w mieszkaniu stosowane są rury o średnicy 50 i 100 mm. Jednocześnie odpływ dla prawie wszystkich instalacji hydraulicznych (z wyjątkiem muszli klozetowej) jest zorganizowany za pomocą rur Ø50 mm. Toaleta jest podłączona do rury o średnicy 100 mm.

Jeśli chodzi o armaturę, standardowe złącza stosowane są w sieciach kanalizacyjnych, a ich zdjęcie pokazano na rysunku.

Kształtki do systemów kanalizacyjnych

  • A - przejście, używane do łączenia rur o różnych średnicach;
  • B - krzyż, pozwala organizować dwie gałęzie w różnych kierunkach;
  • C - sprzężenie, za pomocą którego łączy się rury o tej samej średnicy;
  • D - rewizja, pozwala oczyścić rury żeliwne dla ścieków, gdy są zatkane;
  • E - tiret, stosowane, gdy konieczne jest "podniesienie" lub "obniżenie" rurociągu;
  • F - rura stosowana do zwiększenia długości;
  • G - cofanie, ustaw, jeśli chcesz wykonać skręt;
  • H - tee stosuje się, gdy konieczne jest przecięcie spustu w rurze żeliwnej sieci kanalizacyjnej.

Rysunek nie pokazuje wtyczki, służy do zamknięcia nieużywanego gniazdka.

Metoda montażu

W praktyce często spotykamy dwa typy związków:

  • rury pojedyncze, czyli żelazo;
  • montaż plastikowego żeliwa.

Rozważ szczegółowo każdy z nich.

Jak jest połączenie TChP.

Zastosowanie rurek nasadowych sprawia, że ​​instalacja jest wygodniejsza, dlatego zastanowimy się, jak są one wykonane.

Algorytm działania jest wykonywany w następującej kolejności:

  1. czyszczą końce łączonych rur, po czym nasadka i gładki koniec są nasmarowane, a następnie łączone. Należy zauważyć, że gniazdo powinno znajdować się na rurze, z której wykonane jest połączenie. Oznacza to, że jest już zainstalowany;
  2. Następnie wykonuje się ściganie, w tym celu żywiczne szczeliwo (na przykład pakuły) wprowadza się w szczelinę między gniazdem a płaskim końcem żeliwnych rur kanalizacyjnych. Muszą zdobyć dzwonek około dwóch trzecich. Użyte narzędzie to drewniane ostrze i młot;
  3. Aby wypełnić pozostałą przestrzeń w gnieździe, stosuje się impregnowane szczeliwo, co poprawia jakość adhezji do cementu;
  4. przygotowano zaprawę cementową, zalecamy stosowanie klas 300 lub 400 w stosunku do wody 1/9;
  5. przygotowany roztwór wlewa się do gniazda, po czym jest zagęszczany.

Implementacja gniazda

Podczas dokowania bardzo ważne jest, aby złącze było całkowicie uszczelnione. W tym celu, przy instalowaniu rur kanalizacyjnych wykonanych z żeliwa, roztwór cementu zastępuje się szczeliwem. Ta opcja jest bardziej niezawodna, ale znacznie droższa.

Jak podłączyć żeliwną rurę kanalizacyjną z plastikiem.

Ten rodzaj dokowania jest znacznie łatwiejszy. Aby wykonać połączenie żelaznych i plastikowych rur systemu kanalizacyjnego, musisz kupić tuleję łączącą i uszczelniacz.

Proces odbywa się w następującej kolejności:

  • konieczne jest oczyszczenie wewnętrznej powierzchni gniazda;
  • szczeliwo jest nakładane na oczyszczone miejsce;
  • zakładany jest mankiet, do którego podłączona jest plastikowa rura, po czym połączenie ma postać pokazaną na rysunku.

Podłączanie plastikowego wylotu do pionu żeliwnego

Jak naprawić

Aby uszczelnić pęknięcie w rurze żeliwnej, należy ją naprawić. W tym celu należy przygotować specjalną mieszankę, której skład jest łatwy do znalezienia w Internecie.

Po przygotowaniu mieszanki za pomocą skrobaka krawędzie pęknięcia są cięte i pogłębiane. Dalej jest odtłuszczanie. W końcowym etapie utworzone wgłębienie musi zostać pokryte wcześniej przygotowaną mieszanką.

Możliwe jest również przywrócenie szczelności za pomocą samozaciskowego zacisku. Aby to zrobić, będziesz potrzebować dwóch lub trzech kawałków gęstej gumy i metalowych płyt. Powstała uszczelka jest dociskana do rury za pomocą owijki wyposażonej w śrubę do dokręcania.

Zamiast obręczy można użyć drutu, zaciskając go szczypcami, ale niezawodność takiego zacisku będzie wątpliwa.

Jak demontaż

Za pomocą szlifierki kątowej wykonuje się nacięcie (nie jest konieczne, aby było zbyt duże). Następnie rura zostaje przemieszczona, ponieważ żelazo jest kruchym metalem, pęknie w miejscu cięcia.

O potrzebie uziemienia.

Uziemienie rur żeliwnych sieci kanalizacyjnej nie jest wykonywane, ponieważ nie jest możliwe zapewnienie niezawodnego kontaktu w pierścieniowym połączeniu.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie.

Wybierając żeliwne rury kanalizacyjne, należy sprawdzić, czy istnieje certyfikat zgodności dla tego produktu. W przypadku jego braku, nie ma gwarancji, że specyfikacje będą zgodne z podanymi, dlatego zalety takich produktów są wątpliwe.

Zalecamy zwracać uwagę na produkty krajowych producentów, koszt ich produktów jest dużo niższy niż importowanych.

Rury żeliwne do kanalizacji zewnętrznej: rodzaje, cechy aplikacji i instalacji

Rury z żeliwa stosowane na potrzeby sieci kanalizacyjnych i odprowadzania wody nadal pozostają rzeczywistym materiałem, pomimo wysokiej konkurencji tworzyw sztucznych. Komunikacja inżynieryjna, w której do ścieków zewnętrznych używa się tylko żeliwnych rur, jest mniej powszechna.

Rura z żeliwa o wysokiej wytrzymałości

Rozwiązania projektowe mające na celu zmniejszenie zawartości surówki w sieciach kanalizacyjnych tradycyjnie wynikają z czynników ekonomicznych. Co do niezawodności i trwałości - po prostu nie ma materiałów równych żeliwnej rurze.

Wyroby z żeliwa o wysokiej wytrzymałości znajdują szerokie zastosowanie w dziedzinie inżynierii mechanicznej, zaopatrzenia w wodę, odprowadzania ścieków, a także w zakresie produkcji gazu i ropy.

Znaczna część tego produktu składa się z wysokowytrzymałych rur żeliwnych. Ich właściwości eksploatacyjne, w porównaniu ze zwykłymi rurami, uzupełniają następujące właściwości mechaniczne:

  • wysoki stopień twardości;
  • mała granica plastyczności;
  • niski czasowy opór;
  • mały współczynnik względnego wydłużenia.

Uzyskanie takich charakterystyk uzyskuje się dzięki wprowadzeniu sferoidalnego (lub blaszkowatego) grafitu do struktury żeliwa. Innymi słowy, metalowa struktura jest nasycona znaczną ilością węgla, co w praktyce dodaje do produktów końcowych również takie właściwości jak:

  • odporność na zużycie;
  • wytrzymałość na ściskanie;
  • wytrzymałość zmęczeniowa;
  • łatwość obróbki;
  • dobre cechy odlewnicze.

O rurach z żeliwa o wysokiej wytrzymałości wymienionych z jakiegoś powodu. Realizacja zewnętrznych projektów kanalizacyjnych obejmuje zazwyczaj budowę linii odwadniających ze struktur z ich układaniem pod ziemią. Taki układ ściekowy jest klasyfikowany skrótem TML.

Eksploatacja linii ściekowych pod ziemią, z reguły, charakteryzuje się zwiększonymi obciążeniami fizycznymi i termicznymi, które są łatwo obsługiwane przez wysokowytrzymałe rury z żeliwa.

Klasyfikacja rur według projektu

W przypadku rur żeliwnych z klasyfikacji TML istnieje warunkowy podział ich właściwości funkcjonalnych na dwa rodzaje:

Te pierwsze wyróżniają się tym, że są konstrukcyjnie wykonywane jako niezwykle gładkie elementy od początku do końca na całej długości. Te drugie z kolei mają nieco poszerzone gniazdo na jednym końcu.

Rury żeliwne w kształcie dzwonów są uważane za najlepszą opcję do instalacji zewnętrznych systemów kanalizacyjnych, klasyfikowanych zgodnie z klasyfikacją systemów TML. Rury typu SMU zapewniają więcej komfortu w warunkach instalacji, ułatwiają i szybko demontują w razie potrzeby.

Oba rodzaje rur są dostępne o nominalnej średnicy wewnętrznej wynoszącej 100 mm, a średnica zewnętrzna wynosi 110 mm. Z reguły nominalny i dowolny inny rozmiar średnicy oznaczany jest przez oznaczenie (na przykład - DN100). Często praktykowane wymiary średnicy żeliwnych rur (w kształcie gniazda i bez gniazda) leżą w zakresie 100 - 400 mm. Ogólnie rzecz biorąc, ten zakres obejmuje średnicę do 1000 mm. Standardowa długość to - 3000 mm.

Istnieją również produkty należące do innych grup klasyfikacyjnych. Na przykład produkty klasyfikacji SML są funkcjonalnie zaprojektowane do budowy systemów odwadniających i odwadniających. Istnieją rury do transportu żrących chemikaliów. Przekazują klasyfikację MLK. Produkcja żelaza pod klasyfikatorem MLB nadaje się do systemów odwadniających na drogach i mostach.

Jak podłączyć rury SMU i SME

Bezciśnieniowe rury kanalizacyjne wykonane z żeliwa są ze sobą połączone za pomocą specjalnych napinaczy. Te elementy łączące składają się ze stalowego zacisku i elastycznego złącza, które jest nakładane na obszar złącza.

W praktyce stosuje się dwie modyfikacje zacisku stalowego - jedną śrubę (CE) lub dwie śruby (CV). Materiał elastycznego złącza zapewnia wysoką jakość szczelności, a właściwości stali pierścienia zaciskowego wykluczają pojawienie się korozji.

Zaciski łączące służą nie tylko do łączenia poszczególnych rur podczas budowy rurociągu. Te same komponenty są używane do połączeń z ukształtowanymi częściami.

Zaciski są produkowane w różnych średnicach mocowania i są zaprojektowane dla całego zakresu ciśnień roboczych. Istnieją modyfikacje zacisków z efektem pochłaniania dźwięku. Ich instalacja nie wymaga stosowania dodatkowej izolacji akustycznej w miejscach rurociągów przechodzących przez sufit.

Elementy w kształcie dzwonka są połączone zgodnie z zasadą wkładania płaskiego końca jednej rury do części gniazdowej drugiej. Miękkość połączenia i szczelność, z reguły, zapewnia gumowy pierścień, który wciska się w rowek na wewnętrznej powierzchni gniazda rury z żeliwa. Istnieje również schemat, w którym szczelność połączenia w gnieździe (i miękkości) uzyskuje się przez wypełnienie szczeliny między rurami materiałem uszczelniającym.

Poniższe rodzaje uszczelniania i mocowania połączeń są typowe dla elementów dzwonowych:

  1. Tłoczenie wypełniacza azbestowo-cementowego.
  2. Montaż mankietu uszczelniającego.
  3. Montaż pierścienia samouszczelniającego.
  4. Użyj przykręcanego kołnierza.
  5. Cierń uderzeniowy aplikacji.

Stosuje się również technikę mocowania złącza rurowego za pomocą zgrzewania na gorąco i na zimno, ale jest ono stosowane niezwykle rzadko. Wyjaśnia to złożoność technologii spawania żeliwnego. Ponadto do wykonywania prac spawalniczych na żeliwie wymagane są specjaliści, profesjonalne narzędzia spawalnicze i drogie elektrody na bazie niklu.

Cechy struktury i zastosowania

Główną cechą żeliwnych rur z grupy klasyfikatorów TML jest instalacja podziemna na głębokości od 0,8 do 6 metrów. Stworzone specjalnie jako elementy zewnętrznych systemów TML, rury charakteryzują się zwiększonym stopniem wytrzymałości i ochrony antykorozyjnej.

Parametry operacyjne odporności na ściskanie pozwalają, bez obawy uszkodzenia, układać przewody kanalizacyjne, na przykład pod jezdnią o dużych obciążeniach. Ale podczas instalacji wymagane jest przestrzeganie norm DIN EN 877, 1610, GOST, które przewidują utworzenie odpowiedniego fundamentu nośnego i podłóg.

Spośród cech wysokowytrzymałych żeliwnych rur należy również podkreślić obecność skutecznej powłoki (zewnętrznej i wewnętrznej), w tym na kształtowanych częściach. Powlekanie odbywa się przy użyciu żywic cynkowych i epoksydowych, co zapewnia wysoką niezawodność ochrony przed korozją, nawet w warunkach agresywnego środowiska.

Rury te można z powodzeniem stosować do układania w glebach o wysokim pH (0-10). Wewnętrzna powłoka epoksydowa z żywicy z żeliwa ma gładką (ślizgową) strukturę, która minimalizuje współczynnik oporu podczas ruchu spustów.

Struktura nowoczesnej rury żeliwnej TML:

  1. Powłokę modyfikuje się żywicą epoksydową w dwóch warstwach (grubość warstwy 120 mikronów).
  2. Powłoka ochronna z lakierem epoksydowym (grubość warstwy 60 mikronów).
  3. Żeliwna warstwa rdzenia o wysokiej zawartości węgla.
  4. Powłoka ochronna z proszkiem cynkowym (osadzona gęstość 130 g / m2).

Standardową długość rury (3000 mm) można łatwo skrócić do pożądanej wielkości, w razie potrzeby, na przykład za pomocą elektrycznej przecinarki do rur. Podczas cięcia rury z żeliwa należy zapewnić dokładne gładkie cięcie. Takie podejście zapewnia niezawodne uszczelnienie podczas montażu linii kanalizacyjnych.

Dodatkowo krawędzie cięcia są z reguły malowane specjalną farbą i pokryte taśmą izolacyjną Pro-Cut. Do agresywnych mediów stosowane są specjalne uszczelki. Środki te dodatkowo zwiększają i negują ryzyko wycieku.

Lista cech żeliwnych rur kanalizacyjnych jest imponująca. W porównaniu z tym samym tworzywem sztucznym, który szybko zyskuje na popularności ze względu na jego taniość, żeliwo ma wiele zalet. W żeliwie ogień i wysoka temperatura nie są straszne, podczas gdy plastikowe rury miękną już w temperaturze T = 100º, aw wyższych temperaturach zaczynają się deformować i mogą stopić.

Rurociągi żeliwne charakteryzują się niskim poziomem hałasu podczas pracy systemu i nie wymagają instalacji kompensatorów. Mogą być układane w grubość betonu, bez obawy o lukę od kompresji / rozszerzania się materiałów.

Tym samym koszty akwizycji są wkrótce rekompensowane ekonomicznym działaniem rur żeliwnych. Ich zastosowanie nie wymaga tworzenia izolacji przeciwpożarowej i akustycznej, czas realizacji jest kilkakrotnie dłuższy niż w tym samym okresie dla plastikowych narzędzi. Czas trwania operacji nie jest ograniczony nawet do okresu 100 lat.

Produkty wstępnie izolowane

Produkty z żeliwa grupy klasyfikatorów TML uzupełniają produkty, które są wstępnie izolowanymi rurami z żeliwa. Takie modyfikacje są z powodzeniem stosowane w warunkach otoczenia o niskich temperaturach. W gruncie rzeczy są to te same nie-gniazdowe lub kielichowe o wysokiej wytrzymałości (1), dodatkowo pokryte warstwami technologicznymi (2, 3, 4) izolacji termicznej.

Jako skuteczny izolator ciepła stosuje się piankę termoutwardzalną (3) lub podobny materiał o gęstej strukturze i klasie niepalności "A2". Izolator ciepła jest pokryty galwanizowaną obudową z blachy stalowej (4). Grubość blachy obudowy nie mniej niż 1 mm. Obudowę mocuje się za pomocą zacisków (2), również wykonanych ze stali ocynkowanej.

Rury preizolowane z żeliwa są przeznaczone do pracy w warunkach wilgotności do 75%. Izolacja eliminuje kondensację w niskich i krytycznie niskich temperaturach. Istnieją modyfikacje z wprowadzeniem kabla grzejnego bezpośrednio do konstrukcji termoizolatora.

Powody zastąpienia żeliwa polimerami

Jaki jest powód rosnącej popularności produktów polimerowych, które mają tendencję do zastępowania żeliwa? Jak się okazuje, główne powody to:

  • ryzyko korozji żeliwa przed uszkodzeniem przez prądy cyrkulacyjne pól elektromagnetycznych;
  • brak dodatkowej ochrony wewnętrznych ścian rur przed korozyjnymi środowiskami;
  • sztywność produktów, pozytywnie wpływająca na pojedynczą rurę, ale powodująca przesunięcie całkowitych obciążeń gleby do punktów połączeń na rurociągu, zmontowanych z kilkunastu lub więcej rur;
  • trudności techniczne, które nieuchronnie pojawiają się w procesie naprawy lub w przypadku tworzenia nowych skrzynek komunikacyjnych.

Rury polimerowe, znacznie częściej niż rury żeliwne, są wykorzystywane do tworzenia autonomicznych systemów kanalizacyjnych w domach prywatnych.

Tymczasem produkty polimerowe są gorsze pod względem technicznych i operacyjnych wskaźników dla produktów wykonanych z żeliwa. Mają znacznie więcej wad w porównaniu z żeliwnymi rurami kanalizacyjnymi. Polimery są wygodne i racjonalne w zastosowaniu w domowych systemach kanalizacyjnych, ale w przypadku poważnej komunikacji zewnętrznej rozsądne jest z jakiegokolwiek punktu widzenia stosowanie żeliwa.

Rury kanalizacyjne żeliwne: rodzaje, wymagania prawne i metody odlewania

Tradycyjnie rury żeliwne są wykorzystywane do budowy wewnętrznych i zewnętrznych sieci kanalizacyjnych. Pomimo tego, że ich polimerowe odpowiedniki pojawiły się na rynku od dość dawna, żeliwne rury kanalizacyjne nie porzucały swoich pozycji. Są niezawodne i trwałe, ale powinny być układane i transportowane ostrożnie. Żeliwo jest kruchym materiałem, więc produkt może się zepsuć pod silnym wpływem - szczególnie w odniesieniu do żeliwa szarego.

Rodzaje żeliwnych rur

  • jak sieć kanalizacyjna - na głowicy ciśnieniowej i swobodnym przepływie;
  • wygląd - dzwonkowaty i bezkluczowy.

Docisk rury z żeliwa szlamowego, oznaczony VHSHG, wykonany jest z żeliwa o dużej wytrzymałości, zawierającego sferyczny grafit. Materiał ma polepszoną charakterystykę w porównaniu z szarym żelazem, co pozwala mu konkurować ze stalą. Rury VShCHG mają niewątpliwe zalety:

  • właściwości antykorozyjne;
  • wytrzymałość mechaniczna;
  • odporność na mróz;
  • wysoka wytrzymałość;
  • wytrzymałość po wystawieniu na agresywne środowisko.

Wysokie wskaźniki techniczne umożliwiają wykorzystanie rur żeliwnych do zewnętrznych ścieków marki VShGG do instalacji głęboko położonych sieci inżynieryjnych i rurociągów poddanych zwiększonemu obciążeniu, na przykład pod drogami. Żywotność takich rurociągów jest 4-7 razy większa w porównaniu do sieci stalowych. Dostępne rury VSHCHG z gniazdami. W niektórych przypadkach instalują gumowe mankiety uszczelniające.

Rury ciśnieniowe w kształcie dzwonka są oznaczone CHNR. Na rynku budowlanym są stosowane przez długi czas w różnych dziedzinach. Ich główną zaletą jest wytrzymałość. Nie rdzewieją tak szybko, jak rury stalowe, a dodatkowa warstwa bitumiczna na obu powierzchniach chroni je przed korozją.

Oznaczenie Czeka oznacza grupę reprezentującą bezciśnieniowe rury żeliwne do ścieków. W ich produkcji stosuje się żeliwo szare, w którym obecny jest grafit płytkowy, dzięki czemu materiał ma niską wytrzymałość w porównaniu z innymi rodzajami żeliwa. Rury Cheka układane są w obszarach grawitacyjnych sieci kanalizacyjnych, które nie są narażone na zwiększone obciążenia. Podczas budowy kanalizacji domowej są one łączone z rurami z tworzyw sztucznych za pośrednictwem adapterów gumowych, zapewniając niezawodne połączenie.

Ciekawostką jest możliwość ponownego wykorzystania rur Cheka po ich demontażu.

Rury żeliwne w kształcie dzwonów z oznakowaniem SML pojawiły się stosunkowo niedawno. Wykonane są metodą wtryskową żeliwa z grafitem o kształcie rozety. Cechy tuby bez gniazda są ich zaletami, a mianowicie:

  • powłoka ochronna na powierzchni wewnętrznej związkami epoksydowymi zwiększa przepustowość, zmniejsza prawdopodobieństwo zamulenia, powstawania warstw i pojawienia się korozji;
  • bezciśnieniowe połączenie ze specjalnymi zaciskami zapewnia szczelne połączenia bez użycia dodatkowych uszczelek.

Należy również zauważyć, że rury SML nie wymagają ochrony przed hałasem, są ognioodporne, nie boją się agresywnego środowiska, wysokich i ujemnych temperatur, a zakres ich zastosowania jest dość zróżnicowany. Rury bez szwu mają przezroczyste formy o ścianach o jednolitej grubości. Poddane dalszej obróbce cieplnej tracą swoją kruchość i zyskują większą wytrzymałość.

Obecnie rury SML są najbardziej niezawodną opcją do budowy wewnętrznych, aw niektórych przypadkach zewnętrznych systemów odwadniających. Ale nie zapominaj, że bezzłączowe rury żeliwne są montowane na rurociągach bezciśnieniowych.

Normy i wymogi prawne

Produkcja dowolnego produktu i świadczenie usług podlega pewnym zasadom i regulacjom. Mają własne standardy i żeliwne rury kanalizacyjne, GOST, a także SNiP, regulują ich wymiary, cechy, rodzaje kształtowanych produktów, jakość i wygląd.

Rury wykonane z żeliwa muszą posiadać obowiązkowe oznaczenie, które stwierdza:

Rury o małej średnicy są transportowane w paczkach do trzech ton. Może to być paczka z pojemnikiem lub rana. Rury układane są w stosy o wysokości nie większej niż dwa do trzech metrów na platformach poziomych, a między rzędami układa się drewniany pręt.

Zgodnie z wymogami bezpieczeństwa stosy z rurami powinny być ogrodzone bocznymi wspornikami lub należy podjąć inne środki, aby zapobiec samoczynnemu toczeniu się.

Zewnętrzne rurociągi

W przypadku sieci kanalizacji ciśnieniowej rury żeliwne są wykonane z trzech klas, oznaczonych literami: LA, a także A lub B. Mają one ten sam rozmiar w średnicy warunkowej (65-1000 mm) i długości (2-10 m) i różnią się pod względem masy miernik liniowy i grubość ściany.

Dokumenty regulacyjne określają maksymalne dopuszczalne odchylenia niektórych parametrów:

  • wagowo - nie więcej niż 5 procent;
  • długość - 20 mm;
  • średnica - w zależności od warunkowej wartości średnicy.

Normy określają również możliwą krzywiznę rur, odchylenie od prostopadłości osi rury do płaszczyzny jej końca, itp. Wewnątrz i na zewnątrz, zgodnie z GOST, żeliwna rura kanalizacyjna jako zabezpieczenie powinna być pokryta nietoksycznymi i bezpiecznymi materiałami, które nie zapobiegają prawidłowemu uszczelnianiu połączeń. Zastosowana warstwa nie może:

  • mają towarzyszący nieprzyjemny, ciężki zapach;
  • rozpuścić i zmiękczyć w ściekach w temperaturze do 60 stopni;
  • mają rozdrobnione, zerwane i wszelkie pęknięcia.

Producenci mogą odstępować od zasad nakładania powłoki ochronnej, ale tylko na żądanie drugiej strony - klienta.

Rurociąg wewnętrzny

Dla systemów domowych sieci kanalizacyjnych mają swoje własne zasady i warunki, w których są one wytwarzane i instalowane. Dokumenty wskazują główne wymiary, wymagania dotyczące jakości produkowanych rur, zasady ich akceptacji i działania.

Oprócz informacji na temat rur żeliwnych, GOST bada i reguluje projekt, kształt i wymiary kształtowanych elementów rurociągów:

  • gniazda i łokcie;
  • dysze i wcięcia;
  • trzonki i łączniki;
  • trójniki i krzyże;
  • rewizje i kolana.

Normy określają minimalną i maksymalną średnicę rury z żeliwa ściekowego (50-150 mm), a także użyteczną długość bez gniazda (750-2200 mm).

Poniższe wymagania są nałożone na rury żeliwne w sieciach wewnętrznych:

  • dopuszczalne odchylenie średnicy nominalnej nie jest większe niż 2 mm, a długość wynosi 0,9 procent;
  • brak wad odlewniczych, które mogą wpłynąć na prawidłową instalację lub bezproblemową pracę;
  • zdolność wytrzymania ciśnienia hydraulicznego 0,1 MPa.

Jako zabezpieczenie antykorozyjne, powierzchnia rury jest pokryta bitumicznym mastyksem o temperaturze mięknienia nie mniejszej niż 60 stopni. Na powłoce nie należy odrywać, pęcherzyków ani pęknięć. Powinien być solidny, gładki i nie lepki.

Produkcja żeliwnych rur

Rury żeliwne są odlewane na dwa sposoby:

Każda z nich ma swoją własną charakterystykę i zalety.

Odlewanie odśrodkowe

Ciekłe żelazo wchodzi w obrotową formę, gdzie dzięki działaniu sił odśrodkowych osadza się na jego ściankach, równomiernie rozmieszczając się wzdłuż nich. W końcowym etapie metal krystalizuje i otrzymuje się gotowy produkt. Grubość ścianki rury zależy od objętości żeliwa wlanego do formy.

Metoda odlewania odśrodkowego jest inna:

  • najwyższa wydajność;
  • rentowność;
  • wskaźniki jakości gotowych produktów;
  • brak zapotrzebowania na dodatkowe obszary do formowania i suszenia;
  • pełna automatyzacja.

Chociaż odlewanie odśrodkowe może wytwarzać złożone kontury produktów, wszystkie są ograniczone jedynie przez formę rotacji, a sprzęt używany do produkcji jest drogi. Wszystko to wiąże się z wadami tego rodzaju odlewania. Ponadto, technologia powinna być ścisłym dozowaniem metalu, w przeciwnym razie wyniki będą niezadowalające.

Odlewanie półciągłe

Proces odlewania półciągłego polega na swobodnym przepływie ciekłego żelaza do specjalnej postaci zwanej krystalizatorem. W nim metal stygnie i twardnieje pod działaniem zimnej wody myjąc formę. Nadal nie całkiem schłodzony, przedmiot obrabiany jest stopniowo usuwany z formy pod działaniem ruchomego mechanizmu. Po ochłodzeniu formowany odlew jest cięty na pożądaną długość.

  • umożliwia produkcję długich rur żeliwnych;
  • obniża koszty metalu i materiałów (ze względu na brak wymiennego wyposażenia);
  • zapewnia dokładność geometrii produktu.

Do wad tej technologii należą pracochłonność wyodrębniania kęsów i złożoność samego mechanizmu, mająca na celu wyciągnięcie połowy gotowych produktów.

Rury z PVC to nowa generacja produktów. Mają wiele zalet w porównaniu z żeliwnymi i stalowymi analogami. Przede wszystkim jest to brak korozji, niska waga, trwałość i gładka powierzchnia wewnętrzna. Rury są wykorzystywane w wielu gałęziach przemysłu, z których jedną jest budowa sieci kanalizacyjnych.

Rury żeliwne wykorzystywane są nie tylko do urządzeń sieci kanalizacyjnych, ale również do zewnętrznych sieci wodociągowych. Są one wytwarzane zgodnie z wymogami dokumentów regulacyjnych i mają standardowe wymiary. Wytrzymałość ciśnieniowych żeliwnych rur umożliwia im pracę w warunkach zasilania wodą pod ciśnieniem.

Zamarznięte rury kanalizacyjne w zimie mogą powodować wiele problemów. Nie każdy może sobie pozwolić na wezwanie specjalnej usługi, która ma niezbędne wyposażenie do ogrzewania rur. A ta usługa nie jest bardzo tania. Dlatego warto wiedzieć o metodach i materiałach stosowanych do rozmrażania rur kanalizacyjnych.