Dezynfekcja ścieków - skuteczne metody

Ty i ja jesteśmy bardzo szczęśliwi, że żyjemy w regionie bogatym w zasoby wodne, aw rzeczywistości w wielu krajach już wyraźnie odczuwalny jest brak zwykłej wody pitnej. Wielu naukowców przewiduje, że przyczyną przyszłych wojen nie będą zasoby, ale czysta woda. Nasze wody są bogactwami, których nie zdajemy sobie z tego sprawy, i dlatego jesteśmy nie tylko marnotrawcami, ale i barbarzyńcami.

Większość przedsiębiorstw, a nie tylko ich, umożliwia odprowadzanie nieoczyszczonych ścieków do źródeł wody pitnej, nie martwiąc się w ogóle o konsekwencje. Na szczęście ostatnio sytuacja nieco się zmieniła w kierunku poprawy, na szczeblu państwowym zaczęto podnosić kwestię oczyszczania ścieków. Dezynfekcja ścieków jest jednym z głównych etapów czyszczenia przemysłowego, a sytuacja sanitarno-epidemiologiczna w regionie zależy od tego procesu.

Metody dezynfekcji

Obecnie metody przemysłowe wykorzystują różne metody dezynfekcji ścieków, które nie tylko zmniejszają potencjalne niebezpieczeństwo, ale również całkowicie go eliminują. Metody stosowane w różnych krajach zależą bezpośrednio od poziomu życia ludności, poziomu dochodów i ogólnej kultury życia.

Najczęstsze są następujące metody czyszczenia:

  • Chlorowanie ścieków. Mamy najbardziej popularną metodę, ponieważ jest najtańsza, pozwala na skuteczne przeprowadzanie dezynfekcji, ale ma również szereg istotnych wad.

Schemat procesu ozonowania ścieków

  • Dezynfekcja ścieków metodą ultrafioletową. Fizyczna metoda przetwarzania zapewniająca dość wysoki poziom dezynfekcji.
  • Alternatywne metody czyszczenia. Obejmują one dezynfekcję bromem, jodem, a nawet srebrem. Metody te wiążą się z wysokimi kosztami i dlatego nie są powszechne. Ostatnio biologiczne metody dezynfekcji ścieków zaczynają nabierać rozpędu. W związku z rozwojem produkcji takich leków nastąpiła znaczna redukcja ich kosztów, co umożliwia zastosowanie tej metody na skalę przemysłową.

Dokładniej przeanalizuj wszystkie te metody dezynfekcji.

Chlorowanie ścieków

Nasza najpopularniejsza metoda. Chlor jest bardzo aktywną substancją chemiczną, która ma wysokie właściwości dezynfekujące. Różni się niskimi kosztami podstawowymi, prostotą produkcji. Ale to prawdopodobnie koniec pozytywnych cech. Wiele wad chloru jest znacznie większych.

Chlorowanie ścieków nie daje pełnej gwarancji na pozbycie się wszystkich patogenów. Dlatego wielu z nich bezpiecznie doświadcza tego leczenia.

Do negatywnych właściwości chemicznych chloru można przypisać jego zdolność do reagowania z innymi substancjami, podczas tworzenia związków, które są potencjalnie niebezpieczne dla ludzi. Należą do nich: chlorofenol, chloroform, tetrachlorek węgla, bromodichlorometan i wiele innych.

Takie substancje, które wpadają do otwartych zbiorników, szkodliwie wpływają na ich florę i faunę. Ponadto wszystkie te związki mają skłonność do gromadzenia się w osadach dennych, roślinach wodnych. A to z kolei nie wyklucza możliwości ich wejścia do ludzkiego ciała.

Zapotrzebowanie na duże rezerwy tej substancji w celu przeprowadzenia przemysłowej dezynfekcji ścieków za pomocą chloru jest obarczone występowaniem sytuacji nadzwyczajnych związanych z zagrożeniem życia dużej liczby osób. Duże przedsiębiorstwa opracowały nawet plany interakcji różnych struktur w przypadku takich sytuacji. I to już jest wymowny fakt, świadczący o potencjalnym niebezpieczeństwie związanym z chlorem i całą metodą czyszczenia.

Ozonowanie ścieków

Reaktor ozonu ściekowego

Metoda, która ma wyższą efektywność w chlorowaniu. Ze względu na swoje właściwości, ozon ma szkodliwy wpływ na wszystkie typy wirusów, a także zarodniki grzybów.

Chociaż ozonowanie również nie jest pozbawione wad:

  • stosowanie ozonu jest również obarczone tworzeniem się toksycznych substancji,
  • a sam ozon jest gazem wybuchowym o określonej mieszance z powietrzem.

Najwygodniejsze czyszczenie i dezynfekcja ścieków za pomocą ozonu po przeprowadzeniu mechanicznego oddzielania frakcji stałych w ściekach.

Na tym etapie metoda zapewnia najlepsze wyniki.

Dezynfekcja UV

Ta metoda czyszczenia zasługuje na szczególną uwagę. W przeciwieństwie do metod opisanych powyżej, czyszczenie ultrafioletowe jest procesem fizycznym, dlatego wyklucza się tworzenie jakichkolwiek związków chemicznych, które mogą wyrządzić szkodę osobie.

System dezynfekcji UV dla ścieków

Użycie takiego czyszczenia jest zalecane z wielu powodów:

  • Unikalne właściwości dezynfekujące, ultrafioletowe są szkodliwe dla wszystkich niebezpiecznych mikroorganizmów i zarodników.
  • Dezynfekcja ultrafioletowa występuje w wyniku reakcji wewnątrzkomórkowych zachodzących w bakteriach, więc sama woda nie ulega uszkodzeniu.
  • Czas realizacji procesu jest minimalny, więc można go używać w systemach czyszczenia przepływowego.
  • Koszt takiej dezynfekcji jest o rząd wielkości niższy niż koszt innych metod.
  • Korzystanie z urządzeń do obróbki UV nie stanowi potencjalnego zagrożenia dla ludzi.
  • Nowoczesny sprzęt do realizacji takiego procesu jest kompaktowy i nie wymaga dużych powierzchni produkcyjnych. Ponadto najnowsze osiągnięcia pozwoliły na pełną automatyzację procesu. Nowoczesne systemy elektroniczne niezależnie określają stopień zanieczyszczenia wody i ustanawiają optymalny program pracy.

Dezynfekcja UV ścieków jest najbardziej postępową metodą w tym obszarze.

Alternatywne metody oczyszczania ścieków są dość drogie, więc nie będziemy ich brać pod uwagę.

Oprócz oczyszczania ścieków problemem jest również osad ściekowy. Wszystkie ciała stałe, które zostały oddzielone od ścieków podczas obróbki, są potencjalnie niebezpieczne. Bez odpowiedniego leczenia stwarzają zagrożenie nie tylko miejscowych chorób, ale nawet epidemii.

Aby rozwiązać ten problem, stosuje się różne metody, od prostego wypełniania wapnem po nowoczesne metody. Dezynfekcja osadów ściekowych może odbywać się poprzez efekty biologiczne i termiczne na masę osadową, urządzenia można również wykorzystywać w oparciu o fizyczne zasady narażenia. Do tych celów wykorzystuje się ultrafiolet, ultradźwięki, prądy wysokiej częstotliwości, a nawet promieniowanie.

Chociaż istniejące metody dezynfekcji są dalekie od doskonałości, fakt, że ludzkość zaczęła poważnie myśleć o problemie, jest dobry, to znaczy, że wciąż mamy szansę.

Dezynfekcja UV ścieków

Sprzęt przeznaczony jest do dezynfekcji ścieków, a także wody technicznej, cyrkulacyjnej i powierzchniowej

Industrial UV Disinfection Systems LLC specjalizuje się w projektowaniu, rozwoju i produkcji urządzeń UV, których głównym celem jest dezynfekcja ścieków, wody pitnej i wody w basenach.

Firma opracowała i wdrożyła sprzęt UV przeznaczony do dezynfekcji ścieków w ponad 6000 zakładach. Nasze rośliny sprawdziły się jako niezawodne i łatwe w utrzymaniu.

Główne specyfikacje techniczne

* Standardowe rozmieszczenie instalacji UV jest pionowe. Dzięki umowie z klientem możliwe jest wytwarzanie instalacji UV w układzie poziomym.

Aby wybrać sprzęt UV, użyj formularza zamówienia na stronie internetowej.

Więcej informacji technicznych można znaleźć w sekcji "Dokumenty".

Sprzęt z serii 3, 4 zapewnia dawkę promieniowania UV 40 mJ / cm2 z jakością dezynfekowanej wody, która odpowiada wskaźnikom mikrobiologicznym wymagań CaNPiN 2.1.5.980-00 dla oczyszczonych ścieków i wymagań technologicznych dla wód powierzchniowych.

Urządzenia z serii 4 wykorzystują niskonapięciowe lampy UV o mocy 320 w amalgamach o żywotności 12 000 godzin. Ze względu na dużą intensywność i moc lamp amalgamowych ich liczba w instalacjach jest zredukowana do 4 razy

Instalacje serii 2 posiadają zautomatyzowany system kontroli, który monitoruje wydajność i kontrolę działania systemu UV zgodnie z 10 parametrami. Wskazania wszystkich parametrów wyświetlane są na wyświetlaczu ciekłokrystalicznym umieszczonym na panelu sterowania.


  • Obudowa wykonana jest z gatunków stali nierdzewnej - SS304.
  • Doradzamy w zakresie doboru sprzętu, sprawnej dostawy, uruchomienia, szkolenia personelu, serwisu gwarancyjnego (w ciągu roku) i serwisu posprzedażowego.
  • Sprzęt posiada atesty higieniczne i certyfikaty zgodności.

Dezynfekcja UV ścieków

Obecnie dezynfekcja ultrafioletowa ścieków jest regulowana dla:

  • instalacje wodno-kanalizacyjne (WSS) i urządzenia odprowadzające oczyszczone ścieki do zbiorników wodnych wykorzystywanych do poboru wody pitnej i wody użytkowej w gospodarstwie domowym, zaopatrzenia w wodę przedsiębiorstw spożywczych oraz obiektów wodnych rekreacyjnego użytkowania wody i znajdujących się w granicach zaludnionych obszarów - normami i wymagania MUK 4.3.2030-05 "Kontrola sanitarno-wirusologiczna skuteczności dezynfekcji wody pitnej i ścieków przez promieniowanie UV" i SanPiN 2.1.5.980-00 "Wymagania higieniczne dla ochrony nostnyh wody „(przy resetowaniu ścieków dodatkowo zapisywane na wymagania reliefowe SP 2.1.5.1059-01” Wymagania higieniczne dla ochrony wód od zanieczyszczeń „);
  • obiekty z lokalnymi oczyszczalniami ścieków, które są subskrybentami WSS - MUK 4.3.2030-05, MDK 3-01.2001 "Wytyczne do obliczania ilości i jakości ścieków i zanieczyszczeń w kanalizacji osiedli", w rejonie Rostowa i Rostowie nad Donem dodatkowo - Rozporządzeniem Rządu RO z 04.05.2012 N 348 (w wersji 2014) oraz "Warunki przyjmowania zanieczyszczeń w ściekach odprowadzanych przez abonentów do kanalizacji miasta Rostowa nad Donem", zatwierdzonych przez burmistrza miasta Rostowa Don od 1 4.03.2003 N 495 w wersji na początek 2014 r.

Odniesienie: W rzeczywistości załącznik nr 1 do "Warunków odbioru zanieczyszczeń w ściekach odprowadzanych przez abonentów do kanalizacji miasta Rostowa nad Donem" nie zawiera wskaźników mikrobiologicznych i pasożytniczych, a pkt 5.10 "Warunki" zabrania odprowadzania do kanalizacji miejskich sieci kanalizacyjne zawierające "niebezpieczne substancje bakteryjne, wirulentne i chorobotwórcze mikroorganizmy, patogeny chorób zakaźnych". Jednocześnie klauzula 4.5 Regulaminu zezwala na zrzut zanieczyszczeń nie wymienionych w wykazach w dodatku 1 i pkt 5, przy stężeniach, które jednocześnie nie przekraczają "odpowiednich maksymalnych dopuszczalnych stężeń (MAC) w wodzie łowisk i wody użytkowej minimalna wartość MPC) ". Tj obiekty z LZO - abonenci WSS powinni zapewnić albo całkowity brak patogennej mikroflory w drenach, albo (w porozumieniu z Vodokanal MUE i / lub Państwowym Inspekcją Sanitarno-Epidemiologiczną) dopuszczalne stężenia mikroorganizmów zgodnie z SanPiN 2.1.5.980-00.

Tabela Wyciąg z SanPiN 2.1.5.980-00 dotyczący składu i właściwości zbiorników wodnych zbiorników wodnych w punktach kontrolnych i lokalizacjach picia, domowego i rekreacyjnego wykorzystania wody.

Ważne: Natężenia ekspozycji bakteriobójczego promieniowania UV są określone w MUK 4.3.2030-05 (patrz odpowiednia tabela w tym materiale), ale de facto ekspozycja może i zwykle będzie:

  • wzrost oporności patogennej mikroflory na efekty promieniowania UV odnotowany w ostatnich dziesięcioleciach około 4 razy;
  • istotne wskaźniki TSS, TDS, TFS, charakterystyczne dla ścieków;
  • potrzeba wysokiej jakości dezynfekcji ścieków podczas zrzutów salw
  • specyfika drenów różnych obiektów i innych przyczyn określonych w tym materiale.

Cechy projektu systemów dezynfekcji promieniami ultrafioletowymi dla ścieków.

Dezynfekcja UV ścieków jest zwykle ostatecznym procesem czyszczenia, a instalacje UV są zintegrowane z oczyszczalnią ścieków na końcu łańcucha technologicznego sprzętu, często po dodatkowych odstojnikach, jeżeli wskaźniki TSS, TDS, TFS przekraczają optymalne wartości i mogą znacznie zmniejszyć oświetlenie energii, a zatem efektywne oświetlenie bakteriobójcze lampy dezynfekujące instalacje ścieków. W przypadku technologii membranowych wykorzystywanych do oczyszczania ścieków (ultrafiltracja, nanofiltracja, odwrócona osmoza), instalacje do dezynfekcji ultrafioletem są połączone z łańcuchem urządzeń aż do membran, aby zapobiec ich zatykaniu patogenną mikroflorą, a często po wyposażeniu membrany w przypadku zniszczenia membrany.

Ważne dla przedłużenia żywotności lamp i utrzymania ich energii w dopuszczalnych granicach jest wyposażenie zakładów dezynfekcji ścieków w chemiczne (lub mechaniczne) systemy myjące, a także:

  • Czujniki natężenia promieniowania UV i czujniki temperatury do monitorowania i utrzymywania reżimu obróbki cieplnej w optymalnym zakresie temperatur;
  • krany do próbkowania operacyjnego do badań mikrobiologicznych bez zatrzymywania procesu dezynfekcji UV ścieków.

Wybór optymalnej jednostki do dezynfekcji promieniami UV jest przeprowadzany zgodnie z mocą, projektem, zużyciem ścieków i transmitancją rezonansowej długości fali 254 nm, zgodnie z wynikami badania wskaźników jakości próbek wody wysłanych do dezynfekcji. Korekta urządzeń UV poprzez gęstość widmową oświetlenia energetycznego i efektywną ekspozycję bakteriobójczego promieniowania UV (więcej szczegółów na temat gęstości widmowej oświetlenia energetycznego i efektywnej ekspozycji bakteriobójczego promieniowania UV tutaj) opiera się na analizie próbek odkażonej wody, których jakość za pomocą wskaźników mikrobiologicznych i parasitologicznych musi spełniać normy istniejące akty prawne.

Priorytet przy wyborze sprzętu do dezynfekcji promieniami UV:

  • instalacje z zanurzeniowymi modułami lampowymi, zarówno ciśnieniowe, jak i samonapływające, ponieważ sprawność zanurzonych lamp jest większa niż w przypadku lamp na zawiasach z konstrukcjami oświetlającymi z eliptycznymi reflektorami, w tym wielowarstwowa powłoka dichroiczna do oddzielania podczerwieni, widzialna i UV-A / Promieniowanie B;
  • instalacje oparte na lampie:
    • z amalgamatem - stałym lub płynnym roztworem rtęci w jednym lub kilku metalach, dzięki czemu znacznie ogranicza się efekt "pułapkowania" fotonu (nieradiacyjne rozluźnienie wzbudzonych elektronów w wyniku kolizji, które wzrasta wraz ze wzrostem koncentracji atomów rtęci), temperatura lampy jest zoptymalizowana, a moc promieniowania wzrasta z powodu wydajność bardziej płaskiej zależności mocy od prężności par w wyższych temperaturach (więcej informacji na temat lamp amalgamatowych tutaj);
    • z napełnianiem kolb argonem lub neonem, które znacznie zwiększają emisję emisji rezonansowej długości fali 253,7 nm.

Zanurzone instalacje firmy "Eco-Center" do dezynfekcji UV ścieków.

Do skutecznej dezynfekcji ścieków można użyć

  • w systemach ciśnieniowych:
    • Jednostki grupy UDV serii E i K o wysokiej wydajności w trzech podstawowych wersjach Z, U, L o ciśnieniu roboczym do 10 atm. (w ramach zamówienia do 20 atm) (patrz tutaj);
    • Seria DUV-N - DUV-N MASTER o wydajności do 400 m3 / h, kontrola wszystkich parametrów, zdalne sterowanie, urządzenie do mycia chemicznego i prosta integracja z systemami ACS TP, a także single-tube DUV-N ADVANCED i DUV-N BASIC dla systemów niskie zużycie;

Technologiczne i techniczne cechy metody dezynfekcji wody ultrafioletowej

A. P. Grudinkin, dyrektor handlowy, NPO LIT

V.M. Piskareva, inżynier, dział technologiczny, NPO "LIT"

Według Światowej Organizacji Zdrowia główny negatywny wpływ spożycia wody przez ludzi lub kontakt z nią nie jest związany z obecnością niedopuszczalnych właściwości organoleptycznych lub złego składu chemicznego, ale z zanieczyszczeniem bakteryjnym środowiska wodnego, które jest idealnym miejscem dla dużej liczby mikroorganizmów, w tym czynniki powodujące dur brzuszny, wirusowe zapalenie wątroby, cholera itp. Dlatego głównym etapem uzdatniania i oczyszczania wody jest dezynfekcja.

Technologie dezynfekcji wody

Najczęściej stosowaną metodą chemiczną dezynfekcji wody pitnej jest obróbka odczynnikami zawierającymi chlor lub chlor. Jednak główną wadą tych technologii jest tworzenie wysoce toksycznych związków chloroorganicznych o działaniu mutagennym i rakotwórczym, które mogą powodować szereg poważnych chorób [1]. Dlatego państwowe dokumenty regulacyjne Federacji Rosyjskiej nakładają surowe wymagania dotyczące maksymalnego dopuszczalnego stężenia (MAC) tych substancji w wodzie. Obecna tendencja w zakresie rozwoju ram regulacyjnych implikuje dalsze zaostrzenie tych norm.

Wirusy i torbiele pierwotniakowe są wysoce odporne (odporne) na działanie chloru [2], ponieważ ich inaktywacja wymaga zwiększenia dawki dostarczonego odczynnika, co z kolei prowadzi do zmiany gorszych organoleptycznych właściwości uzdatnianej wody - jest silny zapach, jest smak chloru.

Technologia chlorowania oznacza obecność niebezpiecznych farm chlorowych. Takim gospodarstwom przypisuje się wysoką klasę zagrożeń, co warunkuje obecność specjalnych konstrukcji stref ochrony chlorowania i sanitarnych.

Widmo promieniowania i krzywa wrażliwości bakteriobójczej mikroorganizmów i wirusów

Inną chemiczną metodą dezynfekcji wody jest ozonowanie. Ozon (O3) - allotropowa modyfikacja tlenu (O2), jest silnym utleniaczem, a technologia oczyszczania wody oparta na zastosowaniu tej substancji ma na celu utlenianie i eliminowanie szkodliwych zanieczyszczeń organicznych. W rzeczywistości dezynfekcja jest dodatkowym, wtórnym efektem. Należy zauważyć, że ozon należy do najwyższej klasy szkodliwych substancji: wywołuje pojawianie się toksycznych związków zawierających fluorowiec, takich jak bromiany, nadtlenki [3]. Technologia dezynfekcji jest niezwykle energochłonna i droga, co wiąże się ze stopniem wytwarzania ozonu. Sprzęt do ozonowania jest technicznie trudny, wymaga kompetentnego sterowania i automatycznej regulacji, co kosztuje dużo pieniędzy. Ze względu na swój charakter, ozon nie wywołuje efektu powikłania, niezbędnego do utrzymania właściwych warunków sanitarnych łączności i sprzętu zlokalizowanych po etapie ozonowania. Istotną zaletą ozonowania przed chlorowaniem jest brak konieczności przechowywania niebezpiecznych substancji chemicznych (chloru w stanie ciekłym lub gazowym). Ozonowanie wymaga jednak większej uwagi i dodatkowych kosztów związanych z zapewnieniem inżynierii bezpieczeństwa, ponieważ ozon jest niebezpiecznym gazem, który wymaga osobnych pomieszczeń, wyposażonych w wentylację nawiewną i wyciągową oraz specjalistyczne czujniki. Jednocześnie warto zwrócić uwagę na wysoką zdolność dezynfekującą ozonu na wirusy i cysty pierwotniaków.

Alternatywną metodą "bez chemii" lub fizyczną jest dezynfekcja wody promieniami ultrafioletowymi.

Cechy technologii dezynfekcji wody promieniami UV

W ciągu ostatnich dziesięcioleci technologia dezynfekcji wody ultrafioletem (UV) zajęła wiodące miejsce wśród innych technologii dezynfekcji. Oprócz zaopatrzenia w wodę i kanalizacji, dezynfekcja UV jest również szeroko stosowana w różnych gałęziach przemysłu - żywności, farmakologii, elektronice, a także w zaopatrzeniu w wodę cyrkulacyjną, akwakulturze i innych. Promieniowanie ultrafioletowe - promieniowanie elektromagnetyczne, które zajmuje zakres między promieniowaniem rentgenowskim a widzialnym (zakres długości fali od 100 do 400 nm). Istnieje kilka części widma promieniowania ultrafioletowego o różnych efektach biologicznych: UV-A (315-400 nm), UV-B (280-315 nm), UV-C (200-280 nm), próżni UV (100-200 nm).

Z całego zakresu UV, obszar UV-C jest często określany jako bakteriobójczy ze względu na jego wysoką skuteczność dezynfekującą przeciwko bakteriom i wirusom. Najskuteczniejsze jest promieniowanie ultrafioletowe o długości fali 254 nm.

Promieniowanie UV to fizyczna metoda dezynfekcji oparta na reakcjach fotochemicznych, które prowadzą do nieodwracalnych uszkodzeń DNA i RNA drobnoustrojów i wirusów, w wyniku czego dochodzi do utraty reprodukcji (następuje dezaktywacja).

Bakteriobójcze promieniowanie UV jest skuteczne wobec wirusów i najprostszych, odpornych na działanie odczynników zawierających chlor. UV traktowanie wody nie prowadzi do powstawania szkodliwych produktów ubocznych, nawet jeśli dawka promieniowania jest wielokrotnie przekraczana. Właściwości organoleptyczne wody nie pogarszają się po instalacji dezynfekcji UV. Dezynfekcja ultrafioletowa jest rodzajem bariery, która działa w miejscu instalacji i nie ma długiej natury, w przeciwieństwie do chloru. Dlatego przy stosowaniu światła ultrafioletowego na etapie uzdatniania wody możliwe jest wtórne skażenie mikrobiologiczne wody dostarczanej do konsumenta, ze względu na złe warunki sanitarne sieci dystrybucji wody i pojawianie się biofilmów na wewnętrznych powierzchniach rur. Rozwiązaniem tego problemu jest połączone zastosowanie dezynfekcji UV i chlorowania, co skutkuje skutkami. Ta zasada dezynfekcji w uzdatnianiu wody nazywana jest "zasadą wielobarierową". Najbardziej optymalnym rozwiązaniem w tym schemacie dezynfekcji jest stosowanie chloramin jako środka o przedłużonym działaniu. Ze względu na dłuższą konserwację w sieciach i bardziej aktywną niż chlor, wpływ na biofilmy w rurach [4] jest coraz częściej stosowany w praktyce uzdatniania wody.

Mechanizm dezynfekcji UV

Nie można całkowicie wykluczyć chlorowania podczas dezynfekcji wody w basenach. Tutaj bezpieczeństwo mikrobiologiczne wody w misce basenu pozostaje ważnym aspektem. W przypadku stosowania połączonej metody dezynfekcji UV + chloru zawartość wolnego chloru resztkowego powinna wynosić 0,1-0,3 mg / l, natomiast w przypadku chlorowania bez dezynfekcji UV - odpowiednio w przedziale 0,3-0,5 mg / l koszty odczynnika zmniejszają się 2-3 razy [5].

Do dezynfekcji ścieków wystarczy stosować wyłącznie UV bez dodatkowych odczynników dezynfekujących. Zastosowanie chlorowania w wyniku obecności nieporządku, co jest zaletą w procesach uzdatniania wody, podczas dezynfekcji ścieków jest niepożądane z powodu negatywnego wpływu na biocenozę zbiorników wodnych, w których odprowadzane są ścieki.

Wysoka skuteczność działania na różne typy mikroorganizmów, brak szkodliwych produktów ubocznych pozwala nam uznać promieniowanie ultrafioletowe za rzeczywistą i już sprawdzoną praktyczną metodę dezynfekcji.

Technologiczne i techniczne cechy zastosowania technologii dezynfekcji UV

Możliwość zastosowania technologii dezynfekcji UV zależy od jakości wody wchodzącej do dezynfekcji. Zakres wskaźników fizyko-chemicznych jakości wody zalecanych do stosowania metody dezynfekcji UV jest dość szeroki. Na proces dezynfekcji UV nie ma wpływu pH i temperatura wody. Obecność w wodzie szeregu organicznych i nieorganicznych substancji pochłaniających promieniowanie UV prowadzi do zmniejszenia rzeczywistej dawki promieniowania dostarczanej przez instalacje UV. Przy wyborze sprzętu UV należy wziąć pod uwagę wpływ jakości wody na transmisję promieniowania.

W przypadku przekroczenia co najmniej jednego ze wskaźników zalecane są dodatkowe badania.

Najważniejszym kryterium działania jednostek dezynfekcji UV jest skuteczność dezynfekcji. Główną cechą efektywności, oprócz wskaźników mikrobiologicznych bezpośrednio w dezynfekowanej wodzie, jest dawka promieniowania UV. Zgodnie z ustawodawstwem Federacji Rosyjskiej dawka do dezynfekcji ścieków powinna wynosić co najmniej 30 mJ / cm 2 [6], a dla wody pitnej - e poniżej 25 mJ / cm 2 dla bezpieczeństwa wody zgodnie ze wskaźnikami wirusologicznymi [8]. Urządzenia do dezynfekcji UV zapewniają wymagane dawki podczas używania sprzętu w zakresie parametrów technicznych zalecanych przez producenta.

Głównymi przemysłowymi źródłami promieniowania UV są zarówno wysokoprężne, jak i niskociśnieniowe lampy rtęciowe, w tym ich nowa generacja - lampy amalgamatowe. Wysokociśnieniowe lampy mają wysoką wydajność jednostkową (do kilkudziesięciu kW), ale niższą sprawność (9-12%) i mniejszy zasób niż lampy niskiego ciśnienia (wydajność 40%), których moc jednostkowa wynosi dziesiątki i setki watów. Systemy UV na lampach amalgamatycznych są nieco mniej zwarte, ale o wiele bardziej energooszczędne niż systemy lamp wysokoprężnych. Dlatego wymagana ilość sprzętu UV, a także rodzaj i ilość stosowanych w nim lamp UV zależy nie tylko od wymaganej dawki promieniowania UV, zużycia i wskaźników fizykochemicznych jakości przetwarzanego medium, ale także od warunków umieszczenia i działania.

Typ kadłuba systemu bidiwializacji

Aby kontrolować działanie urządzenia UV, konieczne jest posiadanie czujnika promieniowania ultrafioletowego, który selektywnie mierzy intensywność promieniowania UV przy długości fali 254 nm. Gdy intensywność spadnie poniżej progu, zostanie uruchomiony alarm ostrzegający użytkownika o podjęciu działań mających na celu zapobieżenie lub naprawienie problemu.

Sprzęt i wyposażenie instalacji UV mogą się różnić i zależą od konkretnego zastosowania. Na przykład licznik godzin lampy jest niezbędnym narzędziem i musi być obecny w każdej instalacji. Pod koniec okresu użytkowania lampy wydany zostaje alarm, który pozwala na wymianę lamp na nowe. Aby zabezpieczyć się przed przegrzaniem lamp UV o wysokiej mocy, należy zapewnić awaryjne wskazanie, które natychmiast ostrzega przed wzrostem temperatury w komorze. Wymienione powyżej funkcje to minimum niezbędne do stabilnej i wydajnej pracy systemu UV. Jeżeli jakość wody, określona transmitancją, i natężenie przepływu zmieniają się w szerokim zakresie, zaleca się stosowanie systemu kontroli mocy. System kontroli mocy pozwala zmniejszyć moc lamp, gdy zmienia się jeden z parametrów, zmniejszając w ten sposób koszty energii.

Dezynfekcja zanieczyszczonych ścieków: procedury i metody

Zanieczyszczone ścieki są środowiskiem sprzyjającym żywotnej aktywności patologicznych bakterii i drobnoustrojów. Te mikroorganizmy są przyczyną chorób zakaźnych.

Ścieki muszą zostać poddane procesowi odkażania.

Ogólna charakterystyka

Ścieki przemysłowe i domowe są zanieczyszczone dużą ilością niebezpiecznych pierwiastków chemicznych pochodzenia organicznego i mineralnego. Dreny są korzystnym środowiskiem do rozwoju wielu patogennych bakterii i mikroorganizmów.

Tutaj wiele patogenów niebezpiecznych chorób zakaźnych czuje się komfortowo. Z tego powodu bardzo ważne jest, aby takie płyny zostały poddane dezynfekcji przed odprowadzeniem do naturalnych zbiorników wodnych lub gruntu. W przeciwnym razie człowiek i wszystkie żyjące istoty stają w obliczu wielu epidemii.

Metody unieszkodliwiania odpadów są stosowane jako jeden z etapów w oczyszczalni ścieków. W systemach istnieją specjalne jednostki, w których tworzone są optymalne warunki niszczenia niebezpiecznych bakterii i mikroorganizmów.

Wartość dezynfekcji w wielopoziomowych systemach leczenia jest dość duża. Dzięki tej procedurze zaopatrzenie w wodę w naszych domach nie ponosi ryzyka niebezpiecznych epidemii i chorób zakaźnych.

W oczyszczalniach ścieków stosowane są różne metody czyszczenia. Najważniejsze z nich to mechaniczne i biologiczne metody usuwania zanieczyszczeń. Filtracja w osadnikach pierwotnych nie "uwalnia" drenów od patogennych bakterii.

Obróbka biologiczna w zbiornikach z aktywnym osadem lub biofilmem pozwala na usunięcie patogennych mikroorganizmów o 98%, ale 1-2% pozostaje w wodzie i niesie poważne niebezpieczeństwo. Dotyczy to szczególnie bakterii, które wpływają na ludzki układ trawienny. Tylko neutralizacja wysokiej jakości pozwala usunąć pozostałe bakterie z wody przed zejściem do naturalnych zbiorników wodnych.

Dezynfekcja ścieków jest bezpieczna tylko wtedy, gdy ciecz jest całkowicie wolna od zawieszonych cząstek. Z tego powodu sektor dekontaminacji jest instalowany po złożach, zbiornikach filtrów i zbiornikach z mediami biologicznymi. Po neutralizacji wodę należy usunąć z układu oczyszczonego przez 99,9%. W tym celu wybiera się różne metody, w zależności od rodzaju i stężenia zanieczyszczeń.

Metody dezynfekcji ścieków:

  1. Traktowanie UV.
  2. Chlorowanie.
  3. Ozonowanie.
  4. Bromowanie i jodowanie.
  5. Nadmanganian potasu.

Dezynfekcja nie jest wymagana, jeśli do czyszczenia stosuje się naturalną metodę biologicznego oczyszczania gleby. Po przejściu wody przez pola irygacyjne i filtracji pozostaje w niej mniej niż 0,1% zanieczyszczeń.

Kontrolowanie zawartości czynników chorobotwórczych komplikuje fakt, że trudno jest określić stężenie patogennych bakterii w ściekach. Ocena skuteczności dezynfekcji przy wyjściu jest determinowana przez miano E. coli. Występuje wystarczający poziom dezynfekcji, gdy miano wtórne osiąga wartość 0,001.

Traktowanie UV

Dezynfekcja ultrafioletowa ścieków dotyczy fizycznych metod leczenia. W wyniku ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe na zanieczyszczenie nie występują reakcje chemiczne z uwolnieniem niebezpiecznych i toksycznych składników. Leczenie UV, o wysokiej wydajności, jest całkowicie bezpieczne dla ludzi.

Dezynfekcja UV ścieków jest bezpieczna dla ludzi i zapewnia wysokie wyniki

  • wysokiej jakości niszczenie najbardziej niebezpiecznych bakterii, wirusów i grzybów;
  • dezynfekcja odbywa się bez obniżania jakości wody;
  • brak toksycznych formacji bocznych;
  • wydajność przy krótkim czasie ekspozycji;
  • niski koszt: sprzęt jest tańszy niż koszt utworzenia procesów ozonowania i chlorowania;
  • nie ma potrzeby dużych przestrzeni na sprzęt, ponieważ instalacje do dezynfekcji UV są małe i doskonale nadają się do zamkniętych przestrzeni małych oczyszczalni ścieków.

Wysokiej jakości dezynfekcja za pomocą instalacji UV zapewnia możliwość kontrolowania intensywności promieniowania w zależności od objętości i zanieczyszczenia ścieków. Podczas projektowania nowoczesnych systemów oczyszczania ścieków aktywnie wprowadzane są metody dezynfekcji UV. Kompaktowość wyposażenia ułatwia proces modernizacji starszych konstrukcji.

Wysoka technologia urządzeń czyszczących UV pozwala w pełni zautomatyzować procesy. Obecność czujników monitorujących koncentrację zanieczyszczeń umożliwia automatyczne dostosowanie intensywności zabiegu.

Instalacja ultrafioletowej dezynfekcji wody

  1. Zbiornik ze stalową obudową wewnątrz której lampy kwarcowe są wyposażone w lampy bakteriobójcze. Zbiornik posiada pola wejściowe i wyjściowe, przez które przepływa i przepływa woda odpadowa.
  2. Komponenty automatycznego systemu płukania i wentylacji są podłączone do głównego zbiornika.
  3. Pojemnik ma kieliszek kontroli wzrokowej.
  4. Urządzenie jest wyposażone w czujniki kontroli UV.
  5. Rozruch, wyłączanie i regulacja działania urządzenia odbywa się zdalnie za pomocą panelu sterowania, który przesyła polecenia do instalacji.

Chlorowanie

10-20 lat temu metodę chlorowania stosowano wszędzie w scentralizowanych oczyszczalniach ścieków. Wszyscy pamiętają uporczywy zapach wybielaczy z bieżącej wody z kranu. Dziś coraz częściej zastępowane są nowoczesnymi i delikatnymi rozwiązaniami technologicznymi.

Chlorowanie nie było tak szeroko rozpowszechnione, metoda ma szereg znaczących zalet, które są optymalnie dostosowane do masowego użycia przy minimalnych kosztach.

Zalety metody chlorowania:

  • dostępność materiału źródłowego;
  • nieznaczny koszt;
  • wysoka wydajność.

Ale taniość i dostępność powodują występowanie niedociągnięć. Obejmują one następujące czynniki:

  • niska neutralizacja wielu wirusów;
  • tworzenie związków organicznych zawierających chlor podczas przetwarzania, są w kontakcie ze środowiskiem naturalnym
  • mają destrukcyjny wpływ na florę i faunę zbiorników wodnych i sąsiednich obszarów;
  • chlor stosowany w oczyszczalniach w stanie ciekłym jest substancją o wysokim wskaźniku toksyczności, ta okoliczność wymaga stworzenia specjalnych warunków bezpieczeństwa podczas przechowywania, użytkowania i transportu.

Procedura chlorowania odbywa się poprzez dostarczanie do zbiorników do obróbki zrzutów odmierzonego chloru, wybielacza lub podchlorynu sodu. Ponadto często stosuje się dwutlenek chloru, który skutecznie dezynfekuje ciecz. Nie jest szkodliwy dla zdrowia ludzkiego.

Niestety dwutlenek chloru jest nieskuteczny w drenach o wysokim stopniu zanieczyszczenia, co ogranicza możliwości zastosowania w scentralizowanych systemach oczyszczania. Wadą tej substancji zawierającej chlor jest również jej wybuchowość i wysokie koszty.

Chlor aktywuje procesy utleniania w enzymach bakterii, powodując szybką śmierć tych ostatnich. Wpływ dezynfekcji na użycie chloru zależy od dwóch kluczowych czynników: ilościowego stężenia chloru w wodzie i czasu jego kontaktu z wodą. Ponieważ chlor w stanie ciekłym nie jest dobrze rozprowadzony w wodzie, najczęściej stosuje się gazowy chlor.

Chlorowanie w oczyszczalniach ścieków odbywa się w specjalnych konstrukcjach, które są określane jako zbiorniki kontaktowe (dezynfekcyjne). Taki zbiornik składa się z trzech bloków: zbiornika chlorowania, mieszalnika i zbiorników stykowych. Wpływ chloru na zanieczyszczenie wody powinien trwać co najmniej 20-45 minut.

Dozwolone dawki chloru podczas czyszczenia nie pozwalają na całkowitą dezynfekcję. Przekroczenie dopuszczalnych dawek prowadzi do tego, że sam chlor powoduje, że woda jest niebezpieczna i szkodliwa. W procesach oksydacyjnych z udziałem chloru w ściekach powstają furany. Związki te stanowią poważne zagrożenie dla ludzkiego ciała. Nowoczesne metody oczyszczania wody nie pozwalają na usuwanie furanów ze ścieków, co zmniejsza przydatność chloru w dezynfekcji.

Zgodnie z międzynarodowymi konwencjami i aktami przyjętymi na konferencjach dotyczących kwestii środowiskowych, oczyszczanie wody za pomocą chloru jest nie mniej niebezpieczne niż odprowadzanie ścieków bez odpowiedniego stopnia oczyszczenia. Na podstawie tych dokumentów w Rosji w oczyszczalni ścieków, gdzie stosowana jest metoda chlorowania, podejmowane są środki do dechloracji przed odprowadzeniem wody do zbiorników wodnych i do ziemi.

Bromowanie i jodowanie

Brom i jod są również używane jako substancje zdolne do dezynfekcji zanieczyszczonej wody. Jod jest od dawna stosowany w medycynie jako środek dezynfekcji, jako środek bakteriobójczy. Minus jodu niskie stawki dystrybucji w wodzie, zmuszając do korzystania z jego związków organicznych.

Jako środek bakteriobójczy, jod jest od dawna stosowany w medycynie.

Inną wadą jodu jest pojawianie się specyficznych zapachów po oczyszczeniu.

W przypadku małych tomów przedmiot ten idealnie pasuje. W przeciwieństwie do chloru, jod nie reaguje z amoniakiem i jest niestabilny wobec promieniowania słonecznego. Brom wymaga większych stężeń niż chlor, ale jest nietoksyczny, bezwonny i nie ma wpływu na organizm ludzki po kontakcie.

Substancje te mają wysokie wskaźniki utleniania. Tworzenie się bromamin w wyniku chemicznej reakcji utleniania ma jakościowe wskaźniki bakteriobójcze. Te związki zawierające brom, w przeciwieństwie do chloru, doskonale sobie radzą z większością zakaźnych bakterii.

Brom jest aktywnie wykorzystywany w basenach, a jod sprawdził się w zamkniętych obiektach, w których płyn jest wielokrotnie używany. Bromowanie i jodowanie mają jedną istotną wadę, która nie pozwala na powszechne stosowanie procesów - brom i jod tworzą produkty uboczne, które są wysoce toksyczne.

Dezynfekcja ozonem

Metoda ozonu jest szeroko stosowana w UE i Ameryce Północnej. Przy pomocy ozonu usuwanie ścieków jest dość produktywne. Ta metoda pozwala skutecznie eliminować bakterie, a także wirusy i formacje grzybowe.

W systemach oczyszczania metoda ozonowania jest najbardziej skuteczna jako ostatni etap, kiedy dreny są dokładnie filtrowane i przetwarzane metodami fizykochemicznymi. Oczyszczanie ozonu osiąga maksymalny efekt po metodzie chlorowania.

Ta metoda ma negatywne cechy:

  • ta modyfikacja tlenu jest słabo rozpuszczalna w wodzie;
  • zwiększona toksyczność i wybuchowość;
  • wysokie prawdopodobieństwo powstawania produktów ubocznych, które stanowią zagrożenie dla ludzi i środowiska.

Instalacja dezynfekcji ścieków za pomocą ozonu

  • generatory ozonu: dostarczają jednostki ozonu z ozonem, są umieszczane przed i po głównym zbiorniku ozonowania;
  • bloki ozonowania pierwotnego i wtórnego;
  • zbiornik, w którym zbiera się osad;
  • filtr piaskowy: umieszczony między blokami pierwotnym i pomocniczym;
  • Komora do przetwarzania UV;
  • filtr sorpcyjny.

Używanie innych substancji

W samodzielnych systemach czyszczących często stosuje się nadmanganian potasu (mangan). Główną wadą tej substancji: po uwolnieniu do zanieczyszczonej wody reaguje z wieloma pierwiastkami, co zmniejsza jej właściwości dezynfekujące. Jednak przy odpowiednim zastosowaniu nadmanganian potasu doskonale niszczy patogenne bakterie i proste organizmy.

Główną wadą większości powyższych substancji jest wysoka toksyczność. Ta negatywna jakość nie występuje w nadtlenku wodoru. Jego stosowanie nie ma szkodliwego wpływu na środowisko. Jednak w przypadku oczyszczania ścieków zastosowanie tego związku jest niepraktyczne, ponieważ nadtlenek wodoru jest drogi i wymaga dużych objętości.

Metody odkażania za pomocą jonów srebra i miedzi są również metodami o wysokim koszcie użytkowania i wysokiej wydajności.

Dezynfekcja ścieków UV

Dezynfekcja UV ścieków jest jednym z najbardziej obiecujących obszarów zastosowania metody UV. Ścieki są głównym źródłem zanieczyszczenia mikrobiologicznego środowiska, wód powierzchniowych i morskich, podziemnych warstw wodonośnych, wody pitnej i gleby, co stanowi czynnik ryzyka rozprzestrzeniania się czynników zakaźnych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ścieki muszą być dezynfekowane przed odprowadzeniem do jednolitych części wód. Zastosowanie promieniowania UV pozwala nie tylko zapewnić skuteczną dezynfekcję ścieków, ale także wyeliminować farmę chloru z terenu zakładów przetwarzania i wyłączyć związki chloru i związków chloroorganicznych toksyczne dla zbiorników wodnych ze składu ścieków.

Dezynfekcja przy użyciu wody ze studni artezyjskich. W ostatnich latach zarówno przedsiębiorstwa przemysłowe, jak i programiści z sektora prywatnego, wykonują odwierty, rozwiązując problem zapewnienia zużycia wody w obiektach wykorzystujących wodę artezyjską. Rzeczywiście takie rozwiązanie wydaje się korzystne zarówno pod względem łatwości obsługi, jak i pod względem minimalizacji kosztów urządzeń dostarczających wodę.

Niestety, często woda uzyskana z odwiertów nie spełnia wymogów regulacyjnych, np. SanPiN 2.1.4.1074-01 "Woda pitna, wymagania higieniczne". Jakość wody wydobywanej z odwiertu zależy od głębokości warstwy wodonośnej otaczającej skały, zdolności otaczających skał do wychwytywania zanieczyszczeń z powierzchni. Z rzadkimi wyjątkami woda artezyjska charakteryzuje się wysoką twardością i zawartością żelaza. Stężenie tych zanieczyszczeń osiąga kilka mg / l, a czasami dziesiątki lub nawet kilkadziesiąt mg / l. A jeśli w tym drugim przypadku - woda bardzo zanieczyszczona - bardziej opłaca się szukać innego źródła zaopatrzenia w wodę, wówczas w przypadku, gdy twardość wody i zawartość żelaza w nim nie przekracza 10 mg / l, rozsądniej jest wyposażyć studnię w system uzdatniania wody.

Typowy system oczyszczania wody ze studni składa się z kilku etapów: filtra zgrubnego do przechowywania dużych wtrąceń, zawiesin, piasku; jednostka odazotowania; urządzenie do zmiękczania i system dezynfekcji. Zwykle użytkownik nie ma zastrzeżeń do systemów oczyszczania wody z żelaza i soli, a jednocześnie istnieje wyraźne niezrozumienie potrzeby wyposażenia studni w system dezynfekcji. Wynika to z faktu, że osady twardości i soli żelaza są łatwo zauważalne podczas pracy urządzeń gospodarstwa domowego i urządzeń grzewczych, a same substancje łatwo określa się podczas analizy wody.

Jednocześnie analiza bakteriologiczna wody studziennej zwykle wykazuje brak skażenia mikrobiologicznego. Oceniając wyniki jednorazowej analizy, konsument uważa, że ​​wszystko jest w porządku z mikrobiologią w zużytej wodzie, a ze względu na ekonomię odmawia systemu odkażania. Jednak ze względu na to, że mechanizmy skażenia mikrobiologicznego wody artezyjskiej zasadniczo różnią się od mechanizmów zanieczyszczenia żelazem i solami, oszczędzając system dezynfekcji, konsument może popaść w niebezpieczną sytuację.

Sposoby przenikania drobnoustrojów do wody uzyskanej z odwiertów artezyjskich są następujące: 1) zanieczyszczenie wody bezpośrednio na kompleksie do uzdatniania wody występuje w następujący sposób: gdy woda ma wysoką zawartość żelaza, to aby ją usunąć, należy przenieść ją z formy dwuwartościowej (FeII) do trójwartościowej (FeIII), który następnie osadza się na filtrze ładującym, lub, mówiąc prościej, utlenia żelazo obecne w wodzie. Tlen jest jednak niezbędny do utleniania, a zatem w schemacie uzdatniania wody zorganizowana jest strefa napowietrzania, poprzez rozbicie strumienia lub wprowadzenie aeratora do łańcucha technologicznego. Mikroorganizmy dostają się do wody artezyjskiej z zewnętrznym powietrzem; 2) zanieczyszczenie mikrobiologiczne można wykryć w wodzie artezyjskiej, nawet gdy nie ma pęknięcia dyszy i wydaje się, że wirusy nie mogą przedostać się do wody. Dostają się tam z uzupełnieniem infiltracji warstwy wodonośnej, tj. Powoli przechodzącej przez skałę. Ta metoda zanieczyszczenia jest najbardziej charakterystyczna dla płytkich studni i studni wywierconych w pobliżu zbiorników wód powierzchniowych. Skały osadowe dobrze trzymają bakterie, ale wirusy o znacznie mniejszych rozmiarach łatwo wnikają na znaczną głębokość i mogą prowadzić do wirusowego zanieczyszczenia warstwy wodonośnej. A ponieważ wirusy mają zazwyczaj wysoką zdolność do zachowania swoich zjadliwych właściwości przez długi czas, ich przenikanie do wody studziennej jest epidemiologicznym zagrożeniem.

Obecnie istnieje wiele specjalnych metod dezynfekcji wody: chlorowanie i jodowanie, uzdatnianie wody ozonem i dwutlenkiem chloru, promieniowanie ultrafioletowe. Jaka metoda jest bardziej skuteczna? Odpowiedź jest prosta: każda z nich może stanowić barierę, chroniąc konsumenta przed przełomem chorobotwórczych mikroorganizmów. Jaka jest najkorzystniejsza metoda pozyskiwania wody ze studni? Ponad 15-letnie doświadczenie w technologii UV pokazuje, że ta metoda jest również najbardziej niezawodna, prosta i tania.

Certyfikacja systemów UV metodą biosymetrii. Kryterium niezawodności dezynfekcji UV jest dawka promieniowania dostarczana w całej objętości uzdatnionej wody. W warunkach idealnego modelu, dawka promieniowania zależy od natężenia promieniowania UV, natężenia przepływu i transmisji wody na długości 254 nm. Jednak w praktyce rozkład dawki promieniowania w obszarze dezynfekcji nie jest jednorodny. Odległość między lampami UV, geometria strefy napromieniowania ma znaczący wpływ na dawkę napromieniowania, tj. Na skuteczność dezynfekcji. Instalacje UV mające taką samą liczbę lamp UV i równoważną moc mogą zapewnić różne dawki promieniowania z powodu różnic strukturalnych.

Aby określić rzeczywistą dawkę napromieniowania systemów UV w Europie i Ameryce, stosuje się metodę bio-dawkowania. Istota metody polega na określeniu dawki promieniowania zgodnie ze stopniem inaktywacji mikroorganizmów.

Obecnie istnieje kilka protokołów do przeprowadzania testów certyfikacyjnych dozowania, opracowanych przez Austriacki Instytut Standaryzacji (ONORM M 5873-2), Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska US EPA (Projekt 6/03), Niemieckie Stowarzyszenie na rzecz Wody i Gazu (DVGW). Protokoły mają pewne różnice w przetwarzaniu wyników i procedury, ale są na ogół porównywalne.

W roku 2006 seria urządzeń NPO LIT na lampach amalgamatowych pomyślnie przeszła procedurę certyfikacji według protokołu ONORM M 5873-2, potwierdzając wysoki poziom swoich produktów zgodnie z międzynarodowymi standardami. Certyfikacja serii urządzeń UDV-A została przeprowadzona na podstawie stanowiska testowego w Wiedeńskim Instytucie Higieny i Mikrobiologii (Austria).

W procesie testowania sprawdza się zgodność deklarowanych parametrów technicznych urządzenia z minimalnym, średnim i maksymalnym zużyciem wody, w warunkach obniżenia mocy lamp UV i zmniejszenia przepuszczalności wody w granicach określonych przez producenta.

W przypadku testowania producent sprzętu reprezentuje zależność dawki promieniowania od natężenia przepływu i transmitancji wody oraz zakresu dopuszczalnych warunków pracy, w których zapewniona zostanie zalecana dawka promieniowania. Ponadto producent podaje dane dotyczące zmniejszenia mocy lamp UV przed końcem ich okresu użytkowania.

Testy przeprowadzane są w trybie przepływowym, podczas którego woda jest dostarczana do jednostki dezynfekcji UV, która jest zanieczyszczona mikroorganizmem testowym o stężeniu około 106 - 107 CFU / l. Zarodniki bakterii Bacillus subtilis są wykorzystywane jako mikroorganizm testowy. Krzywa inaktywacji przetrwalników B. subtilis pozwala na ilościowe określenie dawki promieniowania odpowiadającej zmniejszeniu stężenia zarodników w zakresie od 20 do 60 mJ / cm2.

Określenie dawki promieniowania jest wytwarzane przez krzywą kalibracji wrażliwości drobnoustrojów uzyskanych w warunkach laboratoryjnych idealnego modelu układu UV.

Procedura określania dawki biosymetrii może być stosowana zarówno w ściekach, jak iw wodzie pitnej. Jednak w przypadku dezynfekcji wody pitnej szczególną uwagę zwraca się na certyfikację systemów UV. Podczas dezynfekcji ścieków, dawkę napromieniowania można określić w dowolnym momencie przez stopień dezaktywacji mikroorganizmów, ponieważ dezynfekcja UV stale otrzymuje wodę zawierającą duże stężenia mikroorganizmów, które po dezynfekcji UV nie powinny przekraczać ustalonego poziomu. Zmniejszenie dawki promieniowania na stacji UV dezynfekcja ścieków będzie zauważalna poprzez zmniejszenie skuteczności dezynfekcji.

Certyfikacja systemów UV pod kątem zgodności z dawką promieniowania jest obowiązkową procedurą dla urządzeń używanych do dezynfekcji wody pitnej w Unii Europejskiej i USA. W Rosji nie stosuje się praktyki certyfikacji systemów UV. Niemniej jednak klient musi wziąć pod uwagę, że producent sprzętu potwierdza zgodność dawki promieniowania z obiektywnym potwierdzeniem niezawodności systemu UV. W Rosji korzystanie z urządzeń UV jest regulowane i zalecane przez Ministerstwo Zasobów Naturalnych Federacji Rosyjskiej, Glavgosexpertizę Rosji, Radę Naukowo-Techniczną Gosstroya Rosji, Rosyjskie Stowarzyszenie Zaopatrzenia w Wodę i Unieszkodliwianie Wody, Instytut Badawczy Higieny nazwany F. F. Erisman, organy terytorialne odpowiednich służb federalnych i GCSEN.

NPO LIT produkuje również urządzenia UV do dezynfekcji powietrza i powierzchni: napromieniacze typu otwartego, zamknięte recyrkulatory powietrza, bakteriobójcze moduły UV do systemów wentylacyjnych i klimatyzacyjnych itp. Są one skutecznie stosowane w przemyśle, medycynie, edukacji, sporcie i publicznym instytucje kulturalne itp.

Dezynfekcja UV ścieków

Dezynfekcja ścieków jest najważniejszym etapem w utrzymaniu bezpieczeństwa środowiska naturalnego, w tym zasobów wodnych. Najbardziej skutecznym, prostym i bezpiecznym sposobem oczyszczania wody z patogennych mikroorganizmów, bakterii i wirusów jest dezynfekcja promieniowaniem ultrafioletowym.

Instalacje UV do oczyszczania ścieków składają się z kilku bloków, z których głównym jest komora bakteriobójcza lub komora dezynfekcji.

Działanie takich kamer opiera się na generowaniu spektralnej części fal elektromagnetycznych, niewidocznej dla ludzkiego oka, w zakresie od 10 do 400 nm, które znajdują się na granicy światła widzialnego, które ludzkie oko może uchwycić. Widmo ultrafioletu odpowiednie do dezynfekcji wody leży w zakresie 205-315 nm z pikiem przy długości fali 253,7 nm.

Nasza firma oferuje profesjonalną pomoc w doborze i stosowaniu urządzeń UV do dezynfekcji ścieków różnego typu.

Urządzenie bakteriobójcze UV

Instalacja ultrafioletowa do oczyszczania ścieków składa się z kilku elementów konstrukcyjnych - bloków:

Komora dezynfekcyjna. Metalowa obudowa urządzenia wykonana jest z wysokiej jakości stali nierdzewnej, odpowiedniej do zastosowania w przemyśle spożywczym. Wewnątrz obudowy znajdują się rurki kwarcowe, które pełnią funkcję osłon dla ultrafioletowych lamp bakteriobójczych umieszczonych wewnątrz rur generujących fale widma w ultrafiolecie. Do dezynfekcji ścieków wymagana jest dawka promieniowania co najmniej 30 mJ / cm2, a wskaźniki parazytologiczne bezpieczeństwa epidemicznego osiąga się przy dawce co najmniej 65 mJ / cm 2. Zestaw czujników jest również umieszczony wewnątrz obudowy, co pozwala ocenić sprawność i monitorowanie instalacji (czujnik mocy promieniowania, temperatura itp.).

Elektroniczna szafa. Jest to metalowa szafka, w której zainstalowane są elektroniczne urządzenia regulujące rozruch, niezbędne do rozpoczęcia i utrzymania całego procesu pracy.

Blokowy system sterowania BSK-2. Ważny element zapewniający bezpieczeństwo i automatyzację całego systemu dezynfekcji ścieków.

Blok chemicznego mycia osłon kwarcowych z BP. Aby utrzymać płynną pracę instalacji bakteriobójczej, konieczne jest regularne czyszczenie osłon kwarcowych. Wewnątrz które są lampy UV.

Do oczyszczania dużych ilości wody w przemyśle stosuje się wielobarwne urządzenia UV, które mają wydajność roboczą do 30 000 m3 / h. Ze względu na wysokie dawki promieniowania ultrafioletowego w wodzie, umierają mikroorganizmy i wirusy, w tym bakterie tworzące zarodniki. Efekt dezynfekcji promieniowania UV opiera się na zniszczeniu wiązań chemicznych łańcuchów RNA i DNA, a także na strukturach membranowych komórki bakteryjnej.

W celu ułatwienia korzystania z instalacji UV, stelaży i zamków instalacyjnych można stosować automatyczne systemy sterowania, a także automatyczne systemy mechaniczne do czyszczenia rur kwarcowych.

Zalety i wady dezynfekcji promieniami UV ścieków

Aby uprzywilejować metodę UV ​​dezynfekcji ścieków powinna wynikać z licznych zalet tej metody:

Przyjazność dla środowiska i bezpieczeństwo - promieniowanie ultrafioletowe jest bezpieczne dla ludzi i nie zmienia właściwości chemicznych i organoleptycznych wody;

Wysoka skuteczność - po potraktowaniu wody promieniowaniem ultrafioletowym można zabić 99,9% mikroorganizmów i wirusów, które mogą zaszkodzić zdrowiu ludzkiemu;

Minimalne koszty - przy zakupie instalacji do dezynfekcji UV ścieków, nie ma potrzeby zakupu dodatkowych odczynników chemicznych;

Prostota i bezpieczeństwo w działaniu - nowoczesne instalacje są wyposażone w liczne czujniki i kontrolery, które gwarantują bezpieczeństwo urządzenia.

W przeciwieństwie do chemicznych metod dezynfekcji ścieków, promieniowanie UV, nawet w przypadku przekroczenia ustawionej dawki, nie zmienia właściwości wody. Jednocześnie efekt dezynfekcji uzyskuje się niemal natychmiast, bez konieczności stosowania dodatkowych środków. W minutę po zabiegu woda jest gotowa do odprowadzenia do środowiska lub ponownego użycia.

Dwie wady metody UV oczyszczania ścieków - spadek wydajności metody przy pracy z mętnymi i silnie zanieczyszczonymi cieczami oraz brak efektu wtórnego.

Obecność wtrętów mechanicznych, ścian komórkowych, grzybów i elementów malowanych zapobiega rozprzestrzenianiu się fal ultrafioletowych w wodzie. W związku z powyższym, przed poddaniem ultrafioletu silnie zanieczyszczonym ściekom, początkowa ciecz powinna zostać przygotowana z wyprzedzeniem i należy podjąć środki w celu zachowania zgodności z normami SanPin dotyczącymi ścieków.

Przedstawiciele naszej firmy są gotowi służyć fachową pomocą i doradztwem we wszystkich kwestiach dotyczących dezynfekcji UV ścieków w przemyśle i życiu codziennym.